Leuk dat dit topic weer even naar boven komt, was er toen nog niet.
En ik denk dat het iets heel dubbels is.
Aan de ene kant, die kant dat we die vogels gewoon zo super gaaf vinden, willen we ze zo dichtbij mogelijk hebben. alles geven, liefde speeltjes het beste voer, etc.
Aan de andere kant weten we dat we een aantal dingen niet kunnen geven, dus voorzien we ook nog eens in een soortgenootje. Maar de vlieg vrijheid kunnen we ze niet geven, althans de grotere vogels in een huiskamer niet.
Een voliere/vlucht is al beter zeker bij het wat kleinere spul. Maar indien gewiekt houdt het op natuurlijk.
Wat mij vooral bezig houdt is wat wil ik nu van zo'n beestje, ik heb het verschil gezien met grasjes uit het zelfde nest, binnen in de keuken, met voldoende vrijheid en met zijn alle in de voliere,...conclusie daar zijn ze happier en dus daarbij gevoegd.
Dus wat wil ik, ja zou aan de ene kant graag een vogel binnen hebben, liefst wat groter dan een grasje om tam te maken en te kroelen en verzorgen, dingen te leren, ......vleugels af te nemen

Mijn conclusie is dan nu ook, dat gaan we niet doen, ik ben er uit, vogels zijn prachtbeesten, mijn lust en mijn leven maar ze moeten vliegen, zoveel mogelijk, dus hou ik het bij de wat kleinere soorten in een voor mij zo groot mogelijke voliere met buitenvlucht. Zo dicht mogelijk bij de natuur, zonder de natuurlijke vijanden.
En kroelen dat doe ik zowiezo met mijn kind maar heb besloten om van het voorjaar een wat gedomesticeerder huisdier te nemen die niet gewiekt hoeft te worden maar zo mee het bos in kan, een hond.

Altijd gehad en weer gewild zodra Thom een beetje de leeftijd had, hij is nu 5 en half dus mooi, heeft hij er ook wat aan. Mijn vorige honden hebben de leeftijd van 12 en 13 gehaald toen was Thom een baby, handen vol dus maar wegdoen is natuurlijk taboe! Je gaat geen hond weg doen als je een kind krijgt, dan moet je maar rekening houden met en beter plannen of gewoon het beste er van maken, het is geen oud speelgoed!
Maar toen ze er niet meer waren was er wel het verdriet maar toch ook het besef, nu is het kind even volledig in de aandacht, en ooit....
Dat ooit gaat dus komen dit voorjaar, en zoals ik al liet doorschemeren is er twijfel geweest om een tamme vogel te nemen, opvoeden. Maar hoe leuke en verleidelijk het ook is als je die scheetjes ziet, ik doe het niet, het voelt me toch tegennatuurlijk, dus ik ben het qua mening met Pika eens.
Maar dat is
mijn mening en
mijn gevoel, waar ik mee leef. Ik laat heel graag andere mensen in
hun mening daar we nu ( gelukkig ) ook niet allemaal het zelfde zijn en zou er ook niemand om veroordelen of aanspreken. Behalve als het om MIS-handeling gaat natuurlijk.
