Ja, het is echt erg ik kan het gewoon niet laten, ik ben gek op die vogeltjes.
Uitbreiding dus voor de voliere,....en ik had me nog zo voorgenomen te wachten tot de nieuwe 'kamer' klaar was.
Maar ik had dit schatje vorige week al gezien, heel alleentjes in een hokkie. Had hem toen al mee willen nemen maar er stonden 3 daagjes Belgie in de planning dus heb mezelf ingehouden.
Maar nu ik weer thuis ben dacht ik laat ik even gaan kijken, misschien is hij al weg.....Nope, hij zat er nog.
Nu worden jullie zekker benieuwd wat ik nu weer gedaan heb,....
Ok, zal jullie niet langer in spanning houden, het is een klein Bourkje
Ik hou hem nog eventjes binnen en apart van de rest van het tuig want hij is nog erg jong en bang en wil hem niet gelijk voor de leeuwen gooien
Liefst maak ik hem nog even redelijk tam en doe hem dan met de nieuwe vogelkamer er bij en dan ook liefst tegelijk met een soortgenootje, dan lijkt me het veel prettiger voor hem.
Zo heb ik toch nog iets om de winter mee door te komen.
Het is volgens de verkoper een man, en ik weet dat het niet echt een mannelijk stoere naam is maar aangezien hij zo'n schattig roze buikje heeft heb ik hem Pinky genoemd.
Ik zal nog geen foto's maken want hij is erg schrikkerig nog. Dus laat hem voorlopig nog ff bijkomen.
Het geluid wat ze overigens maken is erg babyachtig, schattig, maar klonk ook erg angstig dus overhaast hier niets, hij heeft alles wat hij nodig heeft en meer, zeker dan in de winkel waar hij zat, ok was netjes en schoon hoor maar ongezellig kaal. Moet alleen nog sepia er in vastmaken dat was ik nog vergeten maar dat komt wel daar is hij nu te angstig voor, hij heeft wel bakje grit.
Toen ik hem uit het doosje haalde piepte/schreeuwde hij bang, klonk niet hard hoor qua volume zoals de grasjes, dus ik wilde hem op een stokje zetten maar hij was blijkbaar zo bang dat hij zich liet vallen, was heel raar zoiets had ik nog nooit gezien, moest denken aan natuurlijk gedrag van een meeuw of duif die zich voor ziek of dood houden om zo weer te kunnen ontsnappen aan een roofdier.
Ik schrok eerst wel een beetje dacht nee he straks kriigt hij een aanval of zo!
Maar hij deed al snel weer normaal en zit nu muisstil toch op die stok.
Ik weet niet precies hou oud/jong hij is maar denk wel dat hij goed jong is, hij is super zacht van veertjes en nog iet wat pluizig hier en daar.
Een schatje om te zien, hoor.
Voordat hij de voliere ingaat wil ik een vriendinnetje voor hem regelen.
Maar ik moet tot het voorjaar wachten op zowel mijn nieuwe huis en vogelkamer en hond, dus nu heb ik iets om me mee zoet te houden als het slecht weer wordt en niet bij de grasjes kan gaan zitten.
En voor een paar maandjes vind ik het ook wel leuk en niet erg om zoals ik al in het topic over gaaien als huisdier had geschreven hem te 'beperken'.
Wetende dat ik hem straks heel veel kan bieden.
