Ikzelf merk wel verschil bij de agaatjes.
Ik heb 2 jaar terug 8 natuurbroedjonkies gehad die heel tam geworden zijn.
Het helpt wel dat de ouders tam zijn / waren natuurlijk.
Ik heb ook 2 handopfok agaatjes.
De ene is heel tam, heel lief voor mij, maar zou soortgenootjes op willen vreten.
Het is normaal dat agaatjes ruzie hebben / maken, maar niet de manier waarop hij dit doet.
Hij duldt niks en niemand in zijn buurt en zou popjes met gemak aan kunnen ( denkt ie

)
En hij wipt de hele dag door, op werkelijk alles wat hij geschikt vind.
De andere is veel schuwer, heel erg gericht op 1 persoon / vogel.
Toen ik hem net had was hij erg gericht op mij, toen kreeg hij een soortgenootje, wilde hij niks meer van mij weten.
Zijn vriendinnetje ging dood helaas, en toen was ik het weer helemaal, nu heeft hij weer een vriendinnetje en ik besta niet meer en hij is dan ook echt schuw.
Ook kan hij niet kroelen, hij weet niet echt hoe hij met een andere vogel om moet gaan, zoals het bij agapornissen hoort.
En ook hij wipt de hele dag door

Ik heb ook gezien hoeveel jonkies leren van hun ouders, dat wil ik ze niet ontnemen.
Pa die met zijn kleintjes op stok zit en het poetsen van de veren voordoet, en al die kleintjes die het nadoen bijv...

Ik heb ze regelmatig uit het nestje gehaald, tijd er aan besteedt, waardoor ze ook echt tam worden.
Op tijd wieken hielp ook, met 7 weken was de jongste gewiekt ( die kon goed vliegen en met 6 weken zijn agaatjes zelfstandig )
En ik denk dat af en toe voeding geven en je ze daarna weer bij de ouders terugbrengt best kan.
Mijn natuurbroedvogels zijn tammer en meer agapornis zeg maar.
Op mijn eigen forum zijn hier ook vele discussies al over gevoerd.
Tot nu toe heb ik 3 redenen voor handopfok 'gekregen'
1) de persoon zelf vind het leuk om te doen
2) je krijgt meer kleintjes ( dus meer geld )
3) ze worden zo lekker tam.
En ikzelf vind dat geen redenen voor handopfok.
( en ook natuurbroed wordt tam. )