We zitten met onze handen in het haar en onze vingers in de oren...
Omdat hier toch de meeste specialisten zitten mbt papegaaien ed stel ik hier mijn vraag/ons probleem.
Bij mijn voorsteltopic heb ik verteld dat we nu 2 jaar een logé hebben; Bobbetje, een blauwvoorhoofd amazone.
Ik zal eerst wat meer over haar vertellen.
Ze is geringd van 1997 (komt van een kweker), ze wordt nu dus 12 en zit hier 2 jaar.
Ik zeg "ze" want we denken dat het een pop is.
Ze zat 10 jaar bij vrienden van vrienden, van kleins af aan dus.
Deze gingen verhuizen en zochten een logeerplek. Hun buurman kon en wilde niet meer ivm krijsen.
Nadat 2 keer onze grijze roodstaart was overleden wilde ik best een logeerplekje bieden voor een amazone.
Een roodstaart had ik dus niet gedaan, zou te pijnlijk zijn...
Na een poosje mocht Bobbetje hier blijven omdat ze het hier zo goed had.
En toen bleek dat het met onze nieuwe hond ging vonden we dat prima.
Ze kwam bij die mensen amper meer uit de kooi en kon toen ook al behoorlijk krijsen.
Hier was het even wennen aan elkaar maar al snel kwam ze elke dag uit de kooi.
Alleen het krijsen bleef...
Ze was gewend dat de doek die standaard half over haar kooi ging er dan helemaal over ging.
Zo zeiden ze in de tijd te handelen.
Wij hadden een grote donkere doek gekocht en wilde die alleen gebruiken voor 's nachts.
Het krijsen hebben we geprobeerd te negeren, zoals je het tegenwoordig oa hoort te doen,
maar als je langer als een uur naar een soort auto-alarm in huis luistert raakt je geduld echt op...
Dus ook wij doen nu die doek over de kooi als het te erg wordt, en vaak helpt het.
Bellen in de huiskamer is onmogelijk, dan moeten we of naar buiten of naar boven.
Ze gaat dan gigantisch krijsen.
Met visite in huis gaat het meestal goed, zeker als ze aandacht krijgt.
Bobbetje trekt meer naar mijn vriend dan naar mij, die kan er veel meer mee.
Maar ik mag inmiddels ook meer, kroelen kon in het begin helemaal niet maar nu wel af en toe.
Bobbetje zat in een jock kooi maar nu in een grote Queen kooi.
Ze komt er nog steeds elke dag een paar keer uit. Ze heeft ook een klimpaal.
Ze eet gewoon gemengd voer, zaad dus. Pellets heb ik wel geprobeerd maar eet ze niet.
Ze eet wel fruit/groente, krijgt rm een lekkere noot, verse wilgentakken en een nieuw speeltje.
Badderen doet ze graag en vindt het heerlijk om nat gesproeid te worden.
Ze ziet er goed uit, zit prima in de veren.
Ik heb ook valkparkietjes in huis, die gaan er pas uit als zij in de kooi zit.
Ze wordt agressief als ze in de buurt komen.
De eigenaars hebben er ooit een roodstaart bij gezet maar die had het maar net overleefd...
Ze is niet geknipt maar vliegt niet veel.
Maar nu, het krijsen was al maar wordt steeds erger...
Het is ook voorjaarsgebonden want de hormonen slaan op hol!
Ze heeft flinke paringsdrang want ze gooit haar kont rm de lucht in met allerlei geluidjes.
Daarnaast voelt ze misschien spanningen want we leven hier eigenlijk al 3 jaar in spanning en het eind is helaas nog niet in zicht...
En dan waar ik de meeste moeite mee heb, tegenwoordig valt ze onze hond aan!
Zodra ze uit de kooi is gaat ze hem achterna.
Hij vind het wel leuk en ziet het als spelen maar zij absoluut niet en wil hem echt aanvallen.
Ze hebben elkaar altijd uitgedaagd en steeds meer maar dit gaat te ver.
Dus de combinatie van het krijsen en het aanvallen maakt me wanhopig.
Ik heb geen logé in huis gehaald en een plekje geboden om ze na 2 jaar al weer "weg te doen".
Maar dit is een teken dat zij niet gelukkig is en het geeft ons extra spanningen (die we niet kunnen gebruiken).
We willen een goed thuis bieden maar blijkbaar lukt dat niet zo.
Wie o wie kan ons helpen met laatste redmiddelen/tips?
