Ja ik denk dat je gelijk hebt. Marcus is nu een keer of 3 naar me toegevlogen, min of meer bewust. Hij kan echt goed vliegen. Een keer vloog hij onder de tafel tussen de stoelen en onder een stoel door richting zijn kooi, bedacht zich, bleef even bij zijn kooi in de lucht hangen (als een kolibrie, heel apart) en draaide zich toen met een vloeiende bocht/duikvlucht richting de bank waar wij zaten om vervolgens mooi op de uitgestrekte arm te landen!
Maar het lijken toch nog steeds vergissingen, hij is vaker om aandacht aan het piepen en wippen op zijn kooi in de hoop dat we hem komen halen.
Ik twijfel nu wel nog meer. Het is echt superleuk om hem zo te zien vliegen en als hij naar ons toekomt. Maar het maakt het natuurlijk wel moeilijker hem veel los te laten. In ons nieuwe huis, waar wij over een maand hopelijk gaan wonen, kunnen een hoop ramen en deuren naar balkon open. Heerlijk lekker veel frisse lucht! maar ook heel veel gevaarlijke ontsnapkiertjes. Bij mijn ouders zijn wij eens een keer een heel tam grasparkietje kwijtgeraakt door een deur die openging. Gelukkig de volgende dag weer kunnen vangen. Maar dat heeft mij wel geleerd, hoe tam ze ook zijn, als ze eenmaal buiten vliegen......