HE, zeg nooit nooit, uitdagingen bestaan

*schraapt keel*
Er was eens een oude wildvang grijze roodstaart van toen 10 jaar. (oke aardig jong, maarja) Die was dus niet tam, hij kwam bij oudere mensen, wie het wel leuk vond om een vogel te hebben.
Hij werd goed verzorgd door de oudere mensen die hem hadden gekocht, nooit uit de kooi gehaald, maar de simpele: Voer, onderdak en liefde waren er.
Mensen gingen dood, en vogel kwam bij de kinderen terecht . Kooi was te groot voor de mensen, dus hij werd in een kleinere ronde kooi gestopt.
Vogel begon te gillen, vogel moest weg. Kinderen keken op internet, en er was een papegaaienvrouwtje uit schagen. Kinderen zagen een nummer en belde t nummer.
Papegaaienvrouwtje wou vogeltje ophalen en schrok van wat ze daar zag: Een geplukte angstige papegaai die in het hoekje van de kooi zat.
Papegaaienvrouwtje nam vogel over en noemde hem Jip. Gaf hem alle testen en bleek gezond te zijn. Eenmaal thuis, schaar erin (kortwieken dus, niet als in spiesen he) en in de nieuwe kooi gezet. En liet hem een paar dagen rusten.
Na die paar dagen aan de slag, trainen trainen en nog eens trainen. En ja hoor, er kwam voortgang in en werd een lieve grijze roodstaart
(daarna nog een heel verhaal hoe hij bij ons kwam, maar euh, dat gaat of topic, dit ookal, maar wat je kwijt moet, moet je kwijt he?

)