Even voorstellen:

Dit is Coco... Een kleurrijke grasparkiet met een groene borst, in het midden een gele streep en aan de onderkant blauw. Geel met witte vleugels en een groen ruggetje. Ook heeft hij een gele vlek op zijn kop. Kleuren zijn helaas niet zo duidelijk op de foto.
Al met al een apparte en mooie vogel op het eerste gezicht en dat is hij ook.
Hoe het begon:
Op 24 september overleed mijn vriend, mijn maatje, Paulie. Een 10 jarige parkiet. Heb heel de middag niets anders gedaan dan mijn tranen te laten rollen. Ik heb hem thuis begraven en heb direct besloten een nieuwe parkiet te gaan halen in de dierenwinkel. Ik kan niet zonder de stilte in het huis en wilde graag iets waar je weer naar uit kon kijken. Dit is achteraf toch een te snel gemaakte beslissing geweest... Bij mijn eerste keus dierenwinkel hadden ze alleen maar valkparkietjes en die mocht ik van mijn ouders nog niet. Hup... naar de andere dierenwinkel toe.. Daar hadden ze wel vogels en ik zat in me hoofd, dat als ze roze pootjes zouden hebben, dan ook nog wel redelijk jong zouden zijn. Ik koos daarom voor deze. De felle kleuren en knal roze pootjes spraken mij enorm aan. Ook in de kooi leek hij heel rustig. Ik besloot ook nog een nieuw speelte te kopen om hem te verwelkomen.
Eenmaal thuis aangekomen. Kooi goed schoongemaakt en het speeltje erin gehangen. Tijd om het nieuwe lid "Coco" zijn huisje te laten zien. Natuurlijk reageren ze niet heel erg rustig en fladderde hij alle kanten op.
De volgende dag heb ik mijn hand ik de kooi gestoken en helemaal niks gedaan. Naarmate hij rustig bleef zitten ben ik steeds een klein stukje dichter naar hem toe geschoven, hij keek wel raar... Maar bijt niet. Wanneer het hem niet aan staat vliegt hij alleen van links naar recht in de kooi. Dan moet je juist je hand stil houden en dat doe ik. Echter na 3 weken lijkt hij het nog niet te begrijpen en schrikt nog overal van.
Een plastic zakje opvouwen, er langs lopen, even nieuw eten/drinken geven, laten hem al behoorlijk schrikken. Hier vliegt hij ook weer van links naar recht ik zijn kooi.
Had ergens gelezen dat je dan met trosgierst in je hand naar hem toe moet gaan (voorzichtig), maar daar schrikt hij enorm van. Alsof hij helemaal niets gewent is. Spelen met speeltjes doet hij namelijk ook niet. Echter het houten trapje wat eerst nog 7 treden bezat, heeft er nu nog 3 hele over.
Hij is één keer op mijn vinger gaan zitten, omdat ik mijn vinger op het stokje hield. Dit doet hij echter ook niet meer.
Hij is nu 3 weken bij mij, dan moet je toch aan de omgeving gewent zijn? Of doe ik iets verkeerds?