Mijn BB-tje had ook best lang aan de pap gezeten, omdat ik DACHT dat ie niet genoeg at. Ik denk dat er veel onzekerheid meespeelt omdat je het zo goed mogelijk wilt doen en niet wilt dat er door jouw toedoen iets misgaat met je vogel.
Ook die van mij kon best schreeuwen en ik dus denken dat hij honger had >

Op een gegeven moment heb ik toen ik naar mijn werk ging mijn camera aangezet en ben naar mijn werk gegaan (zonder hem eerst pap te geven) en wat bleek: zodra ik de deur achter me dicht had gedaan ging ie als een wilde op zijn voerbakje af en heeft heerlijk zitten eten en heb hem de hele dag niet horen schreeuwen. (ben in de tussentijd nog thuis geweest om de tape te verwisselen)
Dus die pap heb ik snel weggedaan en het schreeuwen genegeert. Binnen de kortste keren was dit gedrag helemaal over.
Mijn BB-tje was in die tijd ook best mager(je kon zijn borstbeentje goed voelen) maar dat is nu niet meer zo.
Ik was in het begin overbezorgd, wat de pret van een nieuwe aanwinst behoorlijk had bedorven. Maar gelukkig heb ik me daar goed overheen gezet en is de pret nu des te groter.
Mijn motto was op een gegeven moment: als je honger hebt dan eet ie wel. En het heeft gewerkt.