Mijn ervaring met schreeuwen is dat het schreeuwen meer voorkomt bij kweekkoppels. En vaak betekend het schreeuwen iets. Als ze bij ons schreeuwen dan is het vaak omdat Jade (man) zijn eten wil. Zijn bakje is nog niet leeg, maar hij wil weer nieuwe hebben. Geef ik hem eten dan houd het op. Een edel schreeuwt vaak als zijn omgeving hem niet bevalt of als er onbekende komen of als hij niet goed is opgevoed/gesocialiseerd. Als ik iemand meeneem naar mijn kweekkoppels dan schreeuwen ze de hele boel bij elkaar. En meestal zijn het de mannetjes. Maar dit geld voor vele niet tamme andere papegaaien kweekkoppels.
Nicky mijn "huiskamer" vogel die schreeuwt haast nooit. Ze brabbelt en praat de hele dag door, en soms ook wel erg hard, maar niet het irritante geschreeuw wat jij bedoeld. Chelsea, een popje die bij mij gekweekt was, ging op een gegeven moment schreeuwen. Na lang zoeken en uitproberen bleek dat de kooi niet goed stond. hij stond voor het raam en er liepen steeds mensen langs de kooi. Zij voelde zich dus niet veilig. Nadat ze de kooi verplaatst hadden, is het geschreeuw afgelopen. Schreeuwen bij een edel betekend vaak dat er "iets" is en als je de moeite neemt om uit te vinden wat er scheelt, kun je vaak het probleem oplossen.
Als ik dit vergelijk met mijn amazone "huiskamervogel" en met de grijsjes "huiskamervogel" dan valt een "huiskameredel" erg mee.
Elke papegaai is wel luidruchtig.
En voor de rest ben ik het met Frank eens, dat je beter wat verder reist maar een goed gevoel hebt als wat dichterbij en achteraf spijt hebt. Je schaft er maar één keer één aan. (denk ik, hoop ik)
gr corina
