Door het plukgedrag van Favo heb ik me de laatste tijd meer verdiept in de karakters van mijn drie huiskamergaaien.
En het lijkt wel, dat hoe ouder de gaaitjes worden, hoe groter de karakterverschillen worden. Favo is een adhd gaai, er zit geen rust in dat lijfje. Is de hele dag krantjes aan het verscheuren, klieren, dingen zoeken om te vernielen, op de grond aan het banjeren en mij achterna aan het lopen. Riboet kliert af en toe ook, doet wel eens wat niet mag maar is met een boos RIBOET! te corrigeren en kan uren op een plek blijven om gewoon wat aan je repertoire te oefenen en te verbeteren en dan is er nog de alleraardigste, liefste, vriendelijkste en stabielste papegaai Middel

. Als alle gaaien zouden zijn zoals Middel, zou iedereen een grijze hebben, echt waar. Van zulke gaaien zou je er wel tien in je woonkamer kunnen hebben! Maar met 10 Favootjes ren je gillend weg

.
De verhouding Middel en Favo wordt trouwens ook iets losser. Ik houd er rekening mee dat ik met een jaar of twee wel eens een nieuw koppel in mijn bezit kan hebben. Namelijk Riboet en Middel. Weliswaar zoekt Middel duidelijk meer toenadering naar Riboet dan andersom, maar mijn gevoel zegt me dat Middel eerder voor Riboet dan Favo zal kiezen als hij een partner gaat waarderen. De combinatie Middel en Favo is leuk voor spel- en kliergedrag maar een levenspartner is iets anders (of zouden ze beseffen dat broer/zus combinatie niets waard is?
Nou we zullen het zien.
Favo lijkt trouwens net als mijn bulldog scheidingsangst te hebben en daar waar ik ga daar volgt Favo vaak ook snel. Niet altijd maar wel buitengewoon vaak. Is een rare gewaarwording hoor. Sta je in de keuken je broodje te smeren, struikel je bijna over een grijze die aan het kijken is, wat je aan het doen bent.