Misschien moet je even een stapje terug nemen, niet te snel teveel dingen ondernemen met het gaaitje. Grijzen houden van vaste patronen en gewoontes, die moet je niet te snel doorbreken. Poetsen, teennagels verzorgen kunnen een uiting van onzekerheid, nerveusiteit zijn. Net wat Corina zegt: opletten, maar ook laten gaan.
Maar wel lekker he, de gaaitjes mee naar buiten. Ik zet ze hier ook buiten (ik neem ze niet overal mee naar toe (zoals winkels enzo, doe ik met mijn honden ook niet, dus ook niet met de gaaien), ze blijven dus vooral in de tuin) en ik heb het idee dat Pappa- en Mammagaai daardoor ook wat vaker buiten komen. Gisteren zat Riboet bovenop de buitenvoliere en Pappagaai zat onder haar. Was een grappig gezicht; ik denk dat ze allebei iets hadden van: wat overkomt ons nou?
Ik zie hier trouwens ook opvallend veel toenaderingspogingen van Middel naar Riboet...

. En volgens mij begint Riboet echt heeeeeeel langzaam te ontdooien. Als Middel wat ouder zou zijn... Ik weet niet, ik hoor heel zachtjes een bekend muziekje...