Ik denk dat ik het toch maar ga proberen om hem te houden.
:thumbsup:
Tes,
ik zat in een vergelijkbare situatie. Alleen was er dan geen relatiebreuk aan de orde.
Ik woonde nog thuis bij moeders en wij hadden Orrie (amazone) al 14 jaar. Toen ik mijn huis heb gekocht en dus ging vertrekken zaten we met een probleem. Ik woonde samen met mijn moeder en Orrie in 1 huis en mijn moeder was altijd thuis. Orrie was dus nooit alleen.
Het probleem was echter dat ik alles met Orrie kon doen en mijn moeder absoluut niet. Wanneer hij bij mijn moeder zou blijven zou hij altijd in de kooi blijven en er nooit meer uitkomen en wanneer hij met mij mee zou gaan zou hij de hele dag alleen zitten omdat ik gewoon 40 uur werk en alleen ben gaan wonen.
Uiteindelijk heb ik dan besloten Orrie mee te nemen, met de voorwaarde dat ik er een 2e papegaai bij zou nemen als gezelschap voor Orrie.
Zodoende is Japie (Grijze Roodstaart) ook bij mij gekomen en houden ze elkaar nu gezelschap.
Voordat ik naar mijn werk ga, dan geef ik ze nog ff intensief aandacht. Dat is niet al te lang (10 minuten). Dat doe ik tijdens het verversen van het water en voer en het weghalen van ontlasting onder uit de kooi. Ik zet de radio op een zacht volume aan, zodat het niet stil is in huis. Wanneer ik 's avonds weer uit het werk thuis ben zo rond 19.00 uur, dan gaan beide kooien open en mogen ze er de hele avond uit.
Tot op heden (en dat is nu ruim 1 jaar al zo) gaat het hardstikke goed. Japie was een plukkertje en dat wordt steeds minder en Orrie is nog altijd de saaie opa die hij altijd al was (hij is altijd al vrij rustig geweest). Ook wanneer ik bijvoorbeeld in het weekend of 's avonds wat te doen heb, dan is het geen probleem wanneer ze dus een keertje extra alleen zijn.
Ik weet van de buren dat Orrie nog weleens een schreeuwbui kan hebben, maar dat duurt geen uren. Dat doet hij ook in het weekend wanneer ik nog boven in bed lig en hij vindt dat ik naar beneden moet komen.
Al met al kunnen ze met genoeg aandacht op de momenten dat je er wel bent, met de radio EN met speeltjes goed alleen zijn hoor. Wat dat betreft zijn het net honden en katten, ze zijn zo blij als je weer thuis bent.

Ik ben erg blij om te lezen dat je het een kans gaat geven. Het is toch niet niks om een huisdier waar je zoveel omgeeft weg te doen. En inderdaad wat de anderen zeggen, hoe vaak gaat hij dan nog verhuizen.
Is het misschien een idee om hem eerst ergens ter logeren te zetten, zodat jij kan zorgen dat je leventje weer op de rit komt? Er is vast wel iemand in je omgeving die even voor chico kan zorgen, terwijl jij alles weer op de rit krijgt. Ik weet nog wel dat Orrie erg nerveus was in de periode dat ik druk bezig was met klussen en verhuizen. Hij voelde gewoon dat er iets ging gebeuren. Toen hij ook nog eens mee ging verhuizen en in een vreemde omgeving kwam was het ook even schrikken voor hem. Gelukkig duurde dat niet al te lang, maar het is toch zielig.
Sterkte.
Groetjes,
Pascal