Parkieten Land.NL
Dwergpapegaaien Forum => Gedrag en Verzorging => Topic gestart door: yves op augustus 01, 2007, 12:49:00 pm
-
Hallo allemaal,
Sinds een dag of 4 hebben we twee agaporniden, Yoshi en Bumble, beiden zijn nu ca. 8 weken oud. Omdat we allebei overdag werken hebben we besloten er meteen twee te nemen en veel speeltjes e.d. op te hangen, zodat ze niet eenzaam worden.
We hebben allebei al heel veel opgezocht over manieren om ze tam te maken. En alhoewel veel methodes overeenkomen zit er vooral in de eerste stapjes nog veel verschil. De een zegt dat je meteen met een hand in de kooi moet en die stil houden, en dat elke dag, zodat ze wennen aan de aanwezigheid van je hand. Anderen beweren dat je het best kunt beginnen met voer geven door de tralies (bv. trosgierst). Weer anderen zeggen dat ze eerst een week tot 10 dagen aan je gezicht en stem moeten wennen. Het is dus moeilijk om te bepalen wat de beste methode is voor nieuwelingen als wij.
De situatie:
Yoshi, vermoedelijk een mannetje (niet zeker) is op zich niet zo heel bang en hysterisch, vrij avontuurlijk en heeft alles wat in de kooi zit over het algemeen als eerste ontdekt. Hij is van de twee de stuntvogel en hangt en kruipt vaak overal doorheen, hangt ondersteboven enz.
Bumble, waarschijnlijk een vrouwtje, is conservatiever, blijft veel meer op dezelfde plaats zitten en volgt Yoshi veel meer. Als Yoshi gaat eten kruipt Bumble er vaak bovenop om uit hetzelfde bakje te eten.
Geprobeerd:
We hebben 2x geprobeerd om ze te voeren in de kooi. Bad choice. Bumble werd helemaal hysterisch en vliegt of de hele kooi door of zoekt de nok van de kooi op. Yoshi is ook wel bang maar iets rustiger en lijkt vooral aangestoken te worden door het paniek van Bumble. Bumble eet wel trosgierst als dit in de kooi ligt, Yoshi nog niet. Door de tralies voer geven zijn ze ook bang voor, maar niet zo bang als met een hand IN de kooi gaan.
Vraag is dus: Hoe pakken we het tam maken het beste aan? We willen we wel laten kortwieken, hopen dat dat helpt. Iemand die kan helpen?? Bedankt!!!
-
Zo te horen zijn ze niet echt menselijk contact gewend, dat zal de eerste hindernis worden. Zijn genoeg aga liefhebbers op het forum. Zij zullen je straks wel meer tips geven. Je zult eerst het vertrouwen moeten winnen, veel praten en geruststellen. Ze zijn nog maar kort bij je.
gr jeannette
-
Je kunt het beste kijken naar het gedrag van de beestjes en daardoor beslissen hoe je verder te werk gaat. Omdat ze nog zo bang en paniekerig zijn als je je hand in de kooi doet, zou ik dat nog even een tijdje uitstellen. Begin met ze door de tralies te voeren en als ze dat niet meer eng vinden, kun je proberen je hand met voer in de kooi te doen. Als het goed is zijn ze dan al een beetje gewend om uit de hand gevoerd te worden en zullen ze minder bang voor je hand zijn.
Succes!! ;)
-
Zo te horen zijn ze niet echt menselijk contact gewend, dat zal de eerste hindernis worden. Zijn genoeg aga liefhebbers op het forum. Zij zullen je straks wel meer tips geven. Je zult eerst het vertrouwen moeten winnen, veel praten en geruststellen. Ze zijn nog maar kort bij je.
gr jeannette
Ze zijn wel gewoon met de hand gevoed door de kweker van wie we ze gekocht hebben. Echter deze man was wel altijd redelijk kordaat in die zin dat hij ze zonder pardon oppakte en eten gaf, zouden ze hierdoor 'getraumatiseerd' zijn? Naar mijn weten is hij nooit slecht geweest voor de beestjes, dus nooit op de snavel tikken of hardhandig zijn of zo....
-
Je kunt het beste kijken naar het gedrag van de beestjes en daardoor beslissen hoe je verder te werk gaat. Omdat ze nog zo bang en paniekerig zijn als je je hand in de kooi doet, zou ik dat nog even een tijdje uitstellen. Begin met ze door de tralies te voeren en als ze dat niet meer eng vinden, kun je proberen je hand met voer in de kooi te doen. Als het goed is zijn ze dan al een beetje gewend om uit de hand gevoerd te worden en zullen ze minder bang voor je hand zijn.
Succes!! ;)
Dit heb ik wel al eens geprobeerd, maar hier reageren ze ook afstandelijk op. Van appels weten ze volgens mij niet eens dat ze eetbaar zijn en trosgierst begint nu wel door te dringen (voor Bumble in ieder geval, en mits het al in de kooi hangt). Ik ben een beetje bang dat ze helemaal nooit erop af zullen komen als ik voer door de tralies duw, omdat er nog geen enkele verbetering zichtbaar is. Wat denken jullie hiervan? Misschien ben ik wel gewoon heel erg ongeduldig ;)
Eén keer toen ik mijn hand in de kooi legde (gewoon stil) toen kwam Yoshi wel een seconde of zo op mijn hand zitten, maar vloog daarna weer weg. Is dit wel het begin van vertrouwen van Yoshi, of meer een onbewust opstapje?
Bedankt voor de reacties tot nu toe trouwens!
-
maakt niet uit zelfs dat kleine opstapje is al prima. Blijkbaar moet je ze idd met heel veel rust benaderen, dus hand in de kooi (stoel ernaast) als ze niet blijven vliegen maar gewoon gaan zitten kijken, laat ze dan maar nieuwsgierig worden. Leg wat lekkers in je hand waarvan je zeker weet dat ze het lusten. Vind het wel raar dat de kweker ze hand gevoed heeft en dat ze zo paniekerig zijn. Waren ze dit ook bij de kweker? NB 4 dagen is kort je bent idd ongeduldig :P maar daar hebben de meeste last van hoor ;)
gr jeannette
-
maakt niet uit zelfs dat kleine opstapje is al prima. Blijkbaar moet je ze idd met heel veel rust benaderen, dus hand in de kooi (stoel ernaast) als ze niet blijven vliegen maar gewoon gaan zitten kijken, laat ze dan maar nieuwsgierig worden. Leg wat lekkers in je hand waarvan je zeker weet dat ze het lusten. Vind het wel raar dat de kweker ze hand gevoed heeft en dat ze zo paniekerig zijn. Waren ze dit ook bij de kweker? NB 4 dagen is kort je bent idd ongeduldig :P maar daar hebben de meeste last van hoor ;)
gr jeannette
Het is me bij de kweker zelf niet opgevallen toen we de eerste keer gingen kijken (toen waren ze pas 4 weken oud en nog donzig), toen maakten ze nog geen geluid en konden ze nog niet goed vliegen.
Toen we ze zaterdag gingen ophalen waren ze wel iets onrustiger en Bumble vond het helemaal niet leuk om vastgepakt te worden :S. Die zette toch een keel op. De kweker vertelde ons dat je ze gewoon moest vastpakken met hun ruggetje in je handpalm en hun nekje voorzichtig tussen duim en wijsvinger. Toen mijn vriendin dit probeerde zette Bumble eerst een flinke keel op, maar werd daarna rustig(er). Wat kan ik hieruit afleiden?
-
Ik vind het nog steeds een vreemd verhaal. Heb op het moment zelf geen aga's meer, maar heb wel een aantal noodgedwongen met de hand grootgebracht. Ik herken jouw verhaal daar totaal niet in. De jongen waren gewoon gewend aan de handen en beslist niet onrustig. Heb nog ff geduld de agaliefhebbers komen vandaag nog wel online, die helpen je vast wel verder. Lees het dwegpapegaaieforum ff op je gemak door, hier staan ook verhalen op van volwassen aga'tjes die ze nog mak/tam hebben gekregen, dus lukken gaat het wel. Sleutelwoorden zijn geduld en doorzetten ;)
gr jeannette
-
Ik vind het nog steeds een vreemd verhaal. Heb op het moment zelf geen aga's meer, maar heb wel een aantal noodgedwongen met de hand grootgebracht. Ik herken jouw verhaal daar totaal niet in. De jongen waren gewoon gewend aan de handen en beslist niet onrustig. Heb nog ff geduld de agaliefhebbers komen vandaag nog wel online, die helpen je vast wel verder. Lees het dwegpapegaaieforum ff op je gemak door, hier staan ook verhalen op van volwassen aga'tjes die ze nog mak/tam hebben gekregen, dus lukken gaat het wel. Sleutelwoorden zijn geduld en doorzetten ;)
gr jeannette
Het is ook een vreemd verhaal. Toen we de eerste keer gingen kijken waren ze nog wel een beetje onwennig aan onze handen, maar sowieso nog te klein om te spartelen en hysterisch te doen, en Bumble viel op een gegeven moment zelfs in slaap in de hand van mijn vriendin! :o
Bij anderen lees ik soms hoe makkelijk het tam maken van baby-vogeltjes ging, daarom dat ik me ook afvraag of het gedrag van onze vogels wel normaal is, of dat ze gewoon nog wat langer moeten wennen?
Ik zal denk ik nog eens wat vaker proberen om gewoon rustig met een hand in de kooi te gaan en mijn hand stil te houden. Na een bepaalde tijd zullen ze toch wel doorhebben dat die hand geen kwaad wil doen?
-
precies :a036: Gaat echt wel goed komen hoor. Maar vraag me toch af wat er bij de kweker gebeurd is :CENS
gr jeannette
-
Laten kortwieken: in mijn geval een goed idee of (nog) niet?
-
Daarover doe ik geen uitspraken heb nog nooit 1 van mijn vogels laten wieken, maar dat komt ook doordat ik ze zelf allemaal heb grootgebracht (kanarie's, (valk)parkieten, aga's, duiven, papegaai enz). Voor mij is het wieken nooit noodzakelijk geweest. Wat voor leeftijd een jonge aga moet hebben om ze voor het eerst te wieken, geen idee.
gr jeannette
-
Laten kortwieken: in mijn geval een goed idee of (nog) niet?
Ook bij angstige vogels is kortwieken zeker een goed idee.
Ikzelf heb mijn jongste aga met krap 7 weken gewiekt.
Ze moeten dan wel goed kunnen vliegen.
De kleintjes van Sammy en Vinnie waren ook echte paniekkippen en scheurden door het huis en knalde overal tegenaan.
Ik was heel bang dat ze tegen het raam aan zouden vliegen,dood.
Daarnaast, als ze los mochten, kreeg ik ze ook echt nooit meer te pakken en moest ik ze op gaan jagen, anders bleven ze bovenaan de kast zitten :CENS en dat opjagen is ook echt niet bevordelijk voor het tammer worden.
Hier hadden ze het gedrag van de ouders gekopieerd, Sammy en Vinnie konden zich heel goed aanstellen. Als ik in het nestkastje kwam ging Sammy ( aanstellerij ) onder haar kipjes liggen ipv haar vogels beschermen, zogenaamd in paniek ;D maar de ukkies wisten natuurlijk niet dat Sammy zich aanstelde, dus waren ze behoorlijk gestresst.
Na het wieken waren ze een stuk rustiger waarna ik het opstappen en gewend laten maken aan de hand ben begonnen en nu is er niks meer aan de hand.
Zo doe ik het:
https://www.parkieten-land.nl/smf/index.php?topic=11455.0
Het voordeel hiervan is dat ( goed ) wieken geen pijn doet en dat je sneller resultaat ziet, waardoor je vogels niet meer maanden in ansgt hoeven zitten als je de voer/drinkbakjes nog maar komt verschonen.
Binnen een korte tijd zie je vorderingen, waarna je altijd nog kunt kijken of je de vogels gewiekt houdt of niet.
Mijn ervaring leert dat gewiekt vooral veiliger is voor de vogels en dat de felle popjes beter te hanteren zijn :)
Mijn aga's zijn alle 18 gewiekt en ik laat het zo, ze zien er zeker niet uit als ongelukkige aga's ;)
Ze kunnen niet meer goed vliegen, maar krijgen er zoveel andere dingen voor terug. :hart:
-
Ook bij angstige vogels is kortwieken zeker een goed idee.
Ikzelf heb mijn jongste aga met krap 7 weken gewiekt.
Ze moeten dan wel goed kunnen vliegen.
De kleintjes van Sammy en Vinnie waren ook echte paniekkippen en scheurden door het huis en knalde overal tegenaan.
Ik was heel bang dat ze tegen het raam aan zouden vliegen,dood.
Daarnaast, als ze los mochten, kreeg ik ze ook echt nooit meer te pakken en moest ik ze op gaan jagen, anders bleven ze bovenaan de kast zitten :CENS en dat opjagen is ook echt niet bevordelijk voor het tammer worden.
Hier hadden ze het gedrag van de ouders gekopieerd, Sammy en Vinnie konden zich heel goed aanstellen. Als ik in het nestkastje kwam ging Sammy ( aanstellerij ) onder haar kipjes liggen ipv haar vogels beschermen, zogenaamd in paniek ;D maar de ukkies wisten natuurlijk niet dat Sammy zich aanstelde, dus waren ze behoorlijk gestresst.
Na het wieken waren ze een stuk rustiger waarna ik het opstappen en gewend laten maken aan de hand ben begonnen en nu is er niks meer aan de hand.
Zo doe ik het:
https://www.parkieten-land.nl/smf/index.php?topic=11455.0
Het voordeel hiervan is dat ( goed ) wieken geen pijn doet en dat je sneller resultaat ziet, waardoor je vogels niet meer maanden in ansgt hoeven zitten als je de voer/drinkbakjes nog maar komt verschonen.
Binnen een korte tijd zie je vorderingen, waarna je altijd nog kunt kijken of je de vogels gewiekt houdt of niet.
Mijn ervaring leert dat gewiekt vooral veiliger is voor de vogels en dat de felle popjes beter te hanteren zijn :)
Mijn aga's zijn alle 18 gewiekt en ik laat het zo, ze zien er zeker niet uit als ongelukkige aga's ;)
Ze kunnen niet meer goed vliegen, maar krijgen er zoveel andere dingen voor terug. :hart:
Dank je voor je antwoord!
Misschien laat ik ze inderdaad kortwieken binnenkort dan. Een straat verder bij ons ligt een dierenkliniek die ergens ook te boek stond als vogelspecialist. Die kunnen dat vast wel goed doen. Ik hoop dat ze daardoor ook wat meer vertrouwen in ons krijgen. Alleen de twee beestjes komen bij ons nog niet buiten de kooi. Ik denk dat ze dan te bang voor ons zijn om zich te laten vangen. Is het ook een goed idee om ze te laten kortwieken nu ze nog alleen in de kooi blijven, waar ze zich veilig voelen? Of zou je juist beginnen met ze uit de kooi te laten, waarna ze dus makkelijker door ons gevangen kunnen worden, waardoor ze tammer worden? Keuzes, keuzes....
-
Na het wieken zul je ze de 1e dagen inderdaad gewoon moeten pakken.
Tuurlijk zijn ze bang, maar je zult ze moeten leren dat de angst die ze voor jou en je hand hebben niet nodig is.
-
OK, je hebt me over de streep getrokken :P
Ik hoop dat ze niet al te veel zullen schrikken als ik ze zomaar vastpak, want dan ben ik de grote boeman voor de rest van hun leven ;D
-
Wel gewiekt doen he, want als ze ervandoor vliegen moet je er achteraan en das ook best angstig voor ze. ;)
En dan na het wieken leren opstappen, aan je hand gewend te raken en dan gaat het eigelijk vanzelf.
En als je met ze gaat oefenen met opstappen, doe dit wel 1 voor 1, allebei tegelijk gaat niet, dan hebben ze alleen aandacht voor elkaar ;D
-
Raken ze nog niet voldoende gewend aan een hand als je ze toch al vaker zomaar hebt vastgepakt? ;)
Zou bijna zeggen dat ze wel moeten! ;D
En wat is de beste manier om ze rustig te maken als je ze vast hebt? Eten of op een bepaalde plaats kriebelen?
-
Eigelijk pak ik ze alleen en daarna zet ik ze ergens neer om te oefenen. Ik blijf er niet mee in mijn hand zitten.
-
Nou, Yoshi en Bumble zijn gisteravond gekortwiekt. Wat een ervaring was dat voor hun zeg. Tijdens het vervoer naar de dierenarts (zijn met kooi en al gegaan) hielden ze zich heel erg rustig, al werden ze wel weer wat actiever toen ze een tijdje bij de dierenarts op de balie stonden (nog steeds in de kooi). Het leek alsof ze iets rustiger werden door ons gepraat tegen ze.
Yoshi hield zich heel dapper toen hij gekortwiekt werd. Hij liet zich in één keer vangen door de dierenarts en heeft bijna niet gepiept of gesparteld. Dapper beestje! (of misschien wel helemaal confuus/gechoqueerd, dat kan ook)
Bumble daarentegen zag het helemaal niet zitten en maakte flinke stampij. De dierenarts ving haar echter toch wel binnen een halve minuut maar een keel dat ze opzette! Alsof ze geslacht werd! :o Echt zielig. Het is jammer dat haal vleugeltje nu niet mooi afgeknipt is (een vleugel is een stuk korter dan de andere) en het ziet niet mooi uit. Maar Bumble spartelde dan ook wel flink tegen. Yoshi daarentegen is door zijn rustige gedrag heel netjes gewiekt.
Ik heb wel het idee dat ze flink geschrokken zijn want ze houden zich al de hele ochtend erg stil, blijven lang op dezelfde plek zitten en maken maar af en toe geluid. Toen ik moest stofzuigen op de vloer rond de kooi, werden ze wel erg bang :(. Gisteren leken ze gek genoeg een stuk relaxter. We hadden lekkere hapjes zoals trosgierst in de kooi gehangen om ze wat extra te verwennen en Bumble heeft daar dan ook lekker van gegeten. Yoshi hield het liever bij standaardvoer.
Ik maak me een beetje zorgen en hoop dat de schrik echt van korte duur is. Ze hebben voor zover ik weet helemaal geen pijn geleden (vleugel heeft ook totaal niet gebloed of zo), maar toch zijn ze wel erg stil. Niet fijn. Gelukkig groeit zo'n vleugel wel weer mooi terug aan.
Ik wil Janina's methode voor tam maken proberen maar vraag me af of nu wel het goede moment is nu ze nog zo geschrokken lijken/zijn. Ik ben ook wel een beetje gespannen voor als ik dat moet doen en hoop dat ze ook echt tammer zullen worden als ze je maar vaak genoeg uit de kooi haalt en wat met ze speelt op de grond/hapjes geeft. Ze zijn tot nog toe zo schuw geweest dat ik me bijna niet kan voorstellen dat dit echt werkt! Bijten doen ze nooit, ze houden eerder afstand.
Maar goed, niet geschoten is altijd mis en Janina heeft toch een stuk meer ervaring dan ik, dus die zal het neem ik aan wel weten ;).
Hopelijk kan iemand me een beetje helpen met bovenstaande zorgen. Alvast bedankt.
-
Het is jammer dat haal vleugeltje nu niet mooi afgeknipt is (een vleugel is een stuk korter dan de andere) en het ziet niet mooi uit. Maar Bumble spartelde dan ook wel flink tegen. Yoshi daarentegen is door zijn rustige gedrag heel netjes gewiekt.
Dan nog heeft de dierenarts niet goed gewiekt. Fel of rustig, is geen excuus vind ik, je moet ze gewoon goed vasthouden.
Ik wiek ook wel eens agressieve aga's, afgelopen week nog 1 die ongelofelijk hard beet :) maar zij is keurig gewiekt en ik ben geen da.
En nee, goed gewiekt moet geen pijn doen.
Jammer is dat toch, er zijn maar weinig da's of va's die wel kunnen wieken. :CENS
Agapornissen zijn heel goed in het 'zich aanstellen'. Als ze merken dat jij ergens moeite mee hebt, dan kunnen ze zooooo zielig doen ;D ze gaan er dan helemaal in mee.
Hoe reageer jij op ze als ze bijv 'angstig' gedrag laten zien, troost je ze dan?
Hoe ga je tot nu toe met ze om, hoe zoek je toenadering tot ze?
-
Tjah, ik heb volgens mij niet uitgesproken zielig of angstig tegen ze gedaan, het was meer iets voor mezelf (of ze moeten dat al kunnen aanvoelen of zo). Ik heb wel geprobeerd ze wat te kalmeren.
Vandaag gaan we dan toch eindelijk misschien proberen ze uit de kooi te laten en op de grond te zetten. Benieuwd hoe dat gaat! Ben toch wel een beetje gespannen hoor. Ik hoop dat het geen traumatisch jachtspelletje hoeft te worden, maar ja, tis de eerste keer he.....
-
Kalmeren is ook een soort van troost. Probeer ze vrolijk en blij te benaderen, wees enthousiast, daar zijn ze gevoelig voor!
Ik ben benieuwd, laat je het weten hoe het ging?
-
Nou, de vuurdoop is geweest!
We hebben ze uit de kooi gepakt (met wat proberen, want ze fladderden overal waar ze maar konden komen) en in eerste instantie een paar minuutjes door de woonkamer laten lopen. Vervolgens hebben we ze naar de gang gebracht waar we wat met ze hebben gespeeld in een hoek bij de deurmat. Nu ze gekortwiekt zijn kunnen ze net iets van 30cm hoog komen. Uiteraard waren ze allebei heel bang en zetten een flinke keel op (Bumble natuurlijk iets meer dan Yoshi). We hebben ze om en om telkens even vastgehouden om ze aan onze handen te laten wennen en daarna weer even bij elkaar op de grond gezet. Er lag trosgierst in overvloed op de grond maar hier hadden ze geen aandacht voor, behalve toen ik Yoshi even vast had en ik heb uit mijn hand wat voerde. Daar at ie wel redelijk goed van.
Ze willen zich natuurlijk nog niet zomaar laten oppakken door ons maar ik kan me wel voorstellen dat als we dit vaak genoeg doen, ze geen gevaar meer in ons zien. Van de andere kant, toen ik Yoshi terug zette in de kooi bleef ie gewoon op mijn gestrekte hand zitten! Wat me ook wel verbaasde is dat Bumble zonder problemen een hele tijd op mijn blote been bleef zitten.
Ondanks dat ze nog bang zijn voor ons heb ik wel meer vertrouwen in de toekomst! Morgenavond weer proberen!
P.S. Bijten en blazen deden ze niet, wel veel geluid maken en proberen weg te vliegen.
-
Fijn! :thumsup:
Dat proberen weg te komen komt wel goed, gewoon veel aandacht en loslaten, succes!
-
Yoshi heeft me gisteren 2x keihard gebeten! :o
Moeilijk om dan je vinger niet terug te trekken, maar dat is toch wel gelukt gelukkig. :thumsup:
Stiekem vind ik het soms wel een beetje zielig dat we ze zoveel angst aanjagen (omdat ze ook al niet kunnen wegvliegen), maar dat is hopelijk maar tijdelijk en uiteindelijk in hun voordeel.
We hebben ze op het laatst ook even op onze buik gezet onder het shirt, en daar werden ze wel iets rustiger van.
-
Je zou ze ook angst aanjagen als ze niet gewiekt zijn, zo gaat dat in het begin met schuwe, nieuwe vogels.
Yoshi een popje misschien? :)
Inderdaad, negeren en gewoon doorgaan als je aan het trainen bent.
Als je je dan wegtrekt dan weet ze dat 1 keer bijten genoeg is om de training te stoppen.
Als Yoshi gewoon lekker bij je zat en je ineens beet, zet haar dan weg, laag op de grond en kijk even niet meer naar haar, straf.
Na een klein minuutje gewoon weer opnieuw proberen en beloon ze ook echt als het goed gaat! :thumsup:
-
Je zou ze ook angst aanjagen als ze niet gewiekt zijn, zo gaat dat in het begin met schuwe, nieuwe vogels.
Yoshi een popje misschien? :)
Inderdaad, negeren en gewoon doorgaan als je aan het trainen bent.
Als je je dan wegtrekt dan weet ze dat 1 keer bijten genoeg is om de training te stoppen.
Als Yoshi gewoon lekker bij je zat en je ineens beet, zet haar dan weg, laag op de grond en kijk even niet meer naar haar, straf.
Na een klein minuutje gewoon weer opnieuw proberen en beloon ze ook echt als het goed gaat! :thumsup:
Nee, hij/zij (ik weet het nu ook niet meer haha) werd door mij vastgehouden 'op de rug', dus met het gezichtje omhoog. Dan gaat Yoshi echt proberen in je vingers te happen. Dus er was wel min of meer reden voor ;).
Alvast proficiat met je 5000e post!
-
Wat leuk om je vorderingen te lezen! :thumsup:
-
Vooruitgang!!!!
Vandaag voor de derde keer met ze gespeeld buiten de kooi. En dat ging VEEL beter dan de vorige keer. In het begin is er natuurlijk wel die onwennigheid en dan laten ze zich moeilijk pakken. Ook heeft Bumble nog een keertje haar snavel in mijn vriendin gezet, heeft zij haar eerste keer gebeten worden ook eens meegemaakt. ;D
Daarna hebben we ze op de deurmat gezet, zoals we dat altijd doen. Dat is namelijk een makkelijke hoek waar ze niet zo snel weg kunnen, maar waar toch genoeg licht binnen valt zodat ze niet, of minder, het gevoel krijgen in een donkere hoek gedreven te worden. Na een paar minuutjes ontwijkspelletje spelen (voor hun dan), probeerde mijn vriendin om heel langzaam met de onderkant van haar hand over de deurmat richting hun pootjes te schuiven. Wederom moesten ze hier in het begin maar niets van hebben maar toen we eenmaal het 'blij praten' nog een tandje hoger zetten lukte het haar toch uiteindelijk om Yoshi op haar hand opgestapt te krijgen! Succes! Belonen met trosgierst had overigens weinig zin want volgens mij hadden ze hun buikje in de kooi al rond gegeten. Desalniettemin lukte het na een tijdje ook mij om Yoshi op mijn hand te laten zitten. Vervolgens begon hij zelfs mijn blote arm een beetje te onderzoeken en heb ik hem een aantal keren laten overlopen van hand naar hand, wat met wat aarzeling toch best goed ging!
Mijn vriendin heeft het zelfs zover gekregen dat schijtlijster #1 Bumble op haar schouder bleef zitten! ;D
Na een tijdje vloog Yoshi terug bovenop de kooi (kon waarschijnlijk de ingang niet vinden ;)), waarna ik hem er maar weer in terug heb gezet.
Al met al, een zeer vruchtbare avond, dacht ik zo! :)
Even voor de beeldvorming, een foto van onze koters (toen ze nog niet gekortwiekt waren):
(https://www.parkieten-land.nl/smf/proxy.php?request=http%3A%2F%2Fi12.tinypic.com%2F6d1qs0o.jpg&hash=d1fe5d766bb081af41e820f09f7ceb9f7029474e)
Links Yoshi en rechts Bumble.
-
Oooh wat fijn....geweldig dat het al zo goed gaat! :thumsup:
Wat een mooitjes :hart:
-
Geweldig nieuws! :thumsup:
Mooie agatjes heb je!
-
leuk stel :thumsup:
gr jeannette
-
lief stel :hart: mooie namen ook :thumsup:
-
Hoi Allemaal,
Mijn naam is Frans, en ik heb sinds gister weer een nieuwe agapornis. De vorige heeft ongeveer 14 jaar geleefd en is een kleine maand terug in mijn handen overleden.
Zoals net al verteld heb ik dus sinds gister weer een nieuwe agapornis die we bij een amateurkweker in Zoetermeer hebben gehaald.
Aangezien het hele verhaal van tam maken nu opnieuw begint, en het al weer een poosje geleden is dat ik dit gedaan heb, ben ik me maar eens gaan inlezen in de materie "how to"
Het tam maken an sich is volgens mij gewoon een kwestie van veel aandacht geven en dan komt het vanzelf wel goed, wat ik echter nergens terug kan lezen is hoe lang je een agapornis moet laten "bijkomen" van stress van vervoeren, andere kooi, andere omgeving.
Kan iemand hier eens wat duidelijkheid in geven ?
Alvast bedankt :thumsup:
-
Nou ik zou em een dagje met rust laten en dan de volgende dag es wat lekkers geven. Beetje verwennen enzo! Op oog hoogte naast de kooi (niet aan kijken) tegen em gaan praten enzo. Zodat je iets heel interessants word. En dan aan je handen en vingers laten wennen door dingetjes te geven! En zo langzaam es beginnen met tam maken!
Succes!
-
Nou ik zou em een dagje met rust laten en dan de volgende dag es wat lekkers geven. Beetje verwennen enzo! Op oog hoogte naast de kooi [large]niet aan kijken[/large] tegen em gaan praten enzo. Zodat je iets heel interessants word. En dan aan je handen en vingers laten wennen door dingetjes te geven! En zo langzaam es beginnen met tam maken!
Succes!
Dank je voor je snelle reactie, vanwaar het niet aankijken als ik vragen mag ?
-
Langdurig oog contact maken kan bedreigend zijn als ze echt nog helemaal niet tam zijn!
Dus dat kun je beter voorkomen om vertrouwen te winnen. Uiteraard zal je af en toe oog contact hebben. En dat is helemaal niet erg. Maar als je tegen em praat en constant recht aankijk.. dan is dat bedreigend.
-
Langdurig oog contact maken kan bedreigend zijn als ze echt nog helemaal niet tam zijn!
Dus dat kun je beter voorkomen om vertrouwen te winnen. Uiteraard zal je af en toe oog contact hebben. En dat is helemaal niet erg. Maar als je tegen em praat en constant recht aankijk.. dan is dat bedreigend.
Kijk weer wat geleerd *D tnx :Y
-
Welkom! :-*
Zodra hij eet en drinkt kun je aan de slag hoor. Soms duurt dat een dag of 2 dagen voordat ze dat durven, geen paniek dus. ;)
-
Hallo allemaal, door omstandigheden ben ik lang niet meer geweest maar heb net met veel verbazing het verhaal en de antwoorden over handtam gelezen. Sorry dat ik het zeg, zoek geen ruzie maar wat staat er een hoop onzin bij zoals bv het kortwieken om een vogeltje tam te maken, en het niet aankijken geen oogcontact maken? Onzin. ik maak al bijna twintig jaar agapornides tam ook voor anderen en alle soorten zoals roseicolli,personata fischerie,gewoon door rustig te blijven maar wel kordaat zijn in pakken en dat vanaf de eerste dag,en ja opvoeden en het bijten afleren. ik krijg hier heel wat bijtertjes die thuis de macht hadden omdat baas of vrouwtje bang was voor hem of haar. ik vraag me af wat voor soort tamheid jullie willen: tam worden uit angst? of tam worden omdat ze je vertrouwen en mogen. Nogmaals sorry maar dat moest ik even kwijt. Groetjes Ineke
-
Mijn gekortwiekte 18 aga's leven echt niet in angst hoor, integendeel zelfs ;D
En alle aga's ( agressieve en schuwe ) die ik tot nu toe voor anderen tam gemaakt hebt ook zeker weten van niet
Dus wat jij zegt over kortwieken en angst klopt ook niet ;)
Je bezorgt een vogel geen angst door te kortwieken.
En met wieken krijg je niet alleen de bijtertjes tam, maar ook bijv. de schuwe aga's.
Ikzelf geef de voorkeur aan wieken, zowiezo om alle redenen die op deze site genoemd staan:
http://www.parrotbunch.com/kortwieken.htm
En daarbij wil ik mijn uitstapjes buiten met mijn vogels voor geen goud missen :hart:
-
Hoi, misschien zijn jou aga,s niet bang maar ik krijg er hier genoeg die het vertrouwen in de mens kwijt zijn alleen door te kortwieken.
Natuurlijk is er wel verschil in wie en hoe hij of zij het doet. Maar het is echt niet nodig om een vogel wat voor soort ook te kortwieken om hem tam te krijgen.Een vogel behoort gewoon lekker te kunnen vliegen daar is hij voor gemaakt om het zo maar eens te zeggen.
ik weet dat de meningen hierover nogal verdeeld zijn maar als iemand kortwieken wil laat hij dat dan in ieder geval door iemand doen die er verstand en nog belangrijker ervaring mee heeft, anders krijg je van die vreselijk toegetakelde vogeltjes die lang niet of helemaal nooit meer kunnen vliegen.ik heb sinds ik met vogels bezig ben al heel wat kneusjes gehad. Om te huilen gewoon. Groetjes Inekesp
-
Dan vraag ik me af hoe die vogels gekortwiekt zijn?
Goed kortwieken doet geen pijn en de vogels krijgen er zeker geen angst door...
Verkeerd kortwieken kan wel angst brengen aangezien verkeerd wieken wel pijn doet.
Maar ik sta niet achter verkeerd wieken, logisch ;)
De vogels die ik tot nu toe gewiekt heb zijn geen kneusjes en staan vol zelfvertrouwen in het leven, in plaats van met kooi en al op MP bijv.
-
Hoe ze zijn gekortwiekt vraag je? sommige vogeltjes hadden helemaal geen vleugeltjes meer en die heb ik moeten laten inslapen. Een valkje hebben ze de staart volledig afgeknipt en de vleugeltjes waren zo scheef geknipt dat het bijna anderhalf jaar geduurd heeft voor ze weer recht waren en zij ze weer gebruiken kon. De staart is helaas niet meer aangegroeid.dus vliegen en landen gaat met veel stuntelen. Een prachtig lutino valkje verpest.ik ben een fel tegenstandster van kortwieken maar natuurlijk zijn er ook voorstanders en dat respecteer ik ook natuurlijk. Jij weet duidelijk waarover je praat maar ik heb er hier 45 zitten uit alle delen van het land die ze afgedankt hebben omdat ze niets meer konden en steeds banger en dus ook agressiever werden. Kan iemand mij trouwens vertellen of je hier foto,s kunt plaatsen en hoe? Kan wel met vogels overweg maar een pc blijft voor mij een groot raadsel :) Groetjes Inekesp
-
De manier waarop jij dit beschrijft noem ik geen kortwieken, maar verminken... :o
Op die manier wiek ik, en gelukkig velen met mij, zeker niet.
Hier een foto van een aantal vogels van mij die gewiekt zijn op de manier zoals het hoort, netjes en pijnvrij
http://i106.photobucket.com/albums/m244/PLFmeeting/IMG_2831.jpg
http://i106.photobucket.com/albums/m244/PLFmeeting/IMG_2889.jpg
http://i199.photobucket.com/albums/aa149/Janina-agapornis/IMG_2095.jpg
Hier kun je lezen hoe je foto's kunt plaatsen hier
https://www.parkieten-land.nl/smf/index.php?topic=239.0
-
En wat denk je van tegen de raam aanvliegen, naar buiten vliegen etc....
Er is toch niks fijners om je vogels mee naar buiten te nemen zodat ze lekker buiten kunnen scharrelen.
Sommige mensen genieten nou eenmaal enorm als ze hun vogeltjes lekker door de kamer zien vliegen ;)
Als je een vogel aanschaft en hem los door de kamer wilt laten vliegen dan weet je gewoon dat je moet oppassen met ramen en deuren.
Maar verder ga ik me niet meer in deze discussie mengen hoor.. :P
-
Naar mijn mening gaat het hier niet over wel of niet kortwieken, maar over verminken van vogels...is toch wel even iets anders ;)
-
Ik heb gisterochtend mijn aga's laten kortwieken. hoewel het een aardige dierenarts was en hij het professioneel aanpakte is dat niet bij mijn aga's overgekomen. Schokking zelfs. Ze hebben lopen krijsen, niet normaal. Sinds we weer thuis zijn, zijn ze erg beduusd. Stilletjes op de bovenste stok en soms naar de andere.
Ik heb ze laten kortwieken om ze tam te maken. Kan ik er nu al mee beginnen of moet ik ze nog even laten uitstressen?
-
Nee das de ellende, er zijn veel DA's die het niet kunnen, er zelfs VA"s die er niks van bakken en das jammer.
Heeft het gebloed bij het wieken? ( is niet de bedoeling! )
Maar...vergis je niet, ook hier krijsen ze nog steeds als ik ze bijwiek, niet van pijn of angst...maar aanstellerij, daar zijn ze super in.
Ze blijven volhouden dat als zij een hoop herrie schoppen ik het wel laat ( helaas niet dus :) ) en dat is niet alleen bij het wieken, ook bij het wassen...of zelfs als ze bij de VA zijn en ze door hem worden vastgehouden...krijsen... ;D clowntjes zijn het.
Als jij ze dan ook nog heel zielig benaderd dan is het hele verhaal compleet.
Het beduusde bij de 1e keer wieken kan kloppen hoor, ik heb afgelopen weekend weer 2 mormeltjes bij iemand gewiekt en die waren ook even van slag, maar na de laatste berichten waren ze er weer helemaal overheen.
Het is vaak niet eens wat je doet, maar dat ze vastgehouden worden, de meeste vinden dat maar niks.
Daarbij, goed wieken doet geen pijn!
En gewiekte vogels maken soms wat minder herrie, dat kan ook kloppen ( behalve hier dan ::) :) )
Gewoon aan de slag, benader ze vrolijk, enthousiast en je zal zien dat er niks aan de hand is.
-
Het heeft niet gebloed en de manier van aanpakken/kundigheid durf ik andere er ook naar toe te sturen. Ik ga die twee gelijk even bij hun kladden pakken. Bedankt voor je advies.
-
https://www.parkieten-land.nl/smf/index.php?topic=11455.0
Op deze manier ga ik altijd aan de slag met niet tamme aga's na het wieken, niet allebei tegelijk trainen.
Allebei tegelijk los laten om lekker te spelen en dergelijke kan wel!
Veel succes! :thumsup:
-
Ik had je verhaal meerdere malen gelezen en zal het ook proberen toe te passen, maar.....
Heb je ook een tip hoe ik ze te pakken kan krijgen? Ik ben nu twintig minuten bezig en ik heb ze nog niet. En ik heb bijna hun hele zwembad over me heen gekregen.
-
Haha!! Gewoon beetpakken hoor!!. Moet lukken!! :)
-
Ja gewoon pakken, zit niks anders op in het begin!
-
Hebbes.
Ik had nog nooit eerder een vogel aangeraakt en wanneer ik de gelegenheid had, twijfelde ik weer en hup weg vogel.
Ik heb hem netjes in een hoekje gezet en ben er voor gaan zitten. Van mijn vinger moest hij helemaal niets hebben. Ik zat voorover gebogen en een keer sprong/fladderde hij over m'n schouder heen. Ook al zijn ze geknipt, ze komen bijna nog een halve meter hoog.
Het pakken uit de kooi bleek zelfs nog een klein kunstje te zijn. Er weer in krijgen was een nog grotere klus. Uiteindelijk heb ik de kooi op de grond gezet en heb hem richting de kooi gedreven. Beetje gerst er voor en binnen.
Poging één is volbracht. Vanavond poging twee.
-
Hebbes.
Ik had nog nooit eerder een vogel aangeraakt en wanneer ik de gelegenheid had, twijfelde ik weer en hup weg vogel.
Ik heb hem netjes in een hoekje gezet en ben er voor gaan zitten. Van mijn vinger moest hij helemaal niets hebben. Ik zat voorover gebogen en een keer sprong/fladderde hij over m'n schouder heen. Ook al zijn ze geknipt, ze komen bijna nog een halve meter hoog.
Het pakken uit de kooi bleek zelfs nog een klein kunstje te zijn. Er weer in krijgen was een nog grotere klus. Uiteindelijk heb ik de kooi op de grond gezet en heb hem richting de kooi gedreven. Beetje gerst er voor en binnen.
Poging één is volbracht. Vanavond poging twee.
:thumsup: super
(https://www.parkieten-land.nl/smf/proxy.php?request=http%3A%2F%2Fjoedale.typepad.com%2Fphotos%2Funcategorized%2Fcomputer_wizard_hg_wht_10697_1.gif&hash=834aafe21c4b68190e5f86959b1d53c7e7d8afa5)
dan is het nu tijd voor het magische woord
geduld ;)
(ik mag me wel eens scheren ;D )
-
Nou zeg dat... :P
Hou vol MVC, geduld, oefenen/herhalen, enthousiasme, belonen en het vooral leuk vinden en het komt goed!
-
Zo, een update en meteen wat advies gevraagd :).
Sinds mijn eerste post in dit topic is er al veel veranderd. Ze zijn lang niet meer zo bang voor onze hand in de kooi en gaan hier meestal zonder veel geschreeuw wel op zitten. Vaak ontwijken ze een hand wel eerst door weg proberen te klimmen maar als je je vinger dicht bij ze in de buurt houdt gaan ze er wel op zitten. Bumble doet dit tegenwoordig zelfs nog makkelijker dan Yoshi ;D. Zal wel komen omdat ze minder netjes gewiekt is en daarom denk ik minder vertrouwen in haar vliegkunsten heeft.
Buiten de kooi zijn ze ook een stuk tammer dan in het begin. Het weg proberen te vliegen is voorbij. Bumble blijft vanuit de kooi meestal wel netjes op je vinger zitten. Yoshi daarentegen vliegt als ie eenmaal uit de kooi is meteen richting het licht en landt dan op de stoelen bij de vensterbank. Meestal wil Bumble er dan direct achteraan. Ze trekken echt heel erg naar elkaar toe dan.
Dit is een beetje waar het aan schort. Zodra ze vrij zijn gaan ze altijd naar elkaar toe, en als je ze dan op je vinger wil zetten proberen ze toch wel weer snel weg te lopen. Op zo'n moment lijkt Bumble gek genoeg weer het bangst van de twee. Ook lijkt het wel dat hoe langer je ze bij elkaar lat zitten buiten de kooi, des te minder snel ze weer naar je toe trekken. Ook is Bumble nog steeds erg bang voor aanrakingen van handen aan haar ruggetje of borst/keel. Daar moet ze niets van hebben. Ze vindt het niet erg als je dit met bijvoorbeeld je neus doet. Bang voor gezichten lijken ze dus absoluut niet.
Dit laatste stukje afstand zou ik graag willen verminderen en uiteindelijk zou ik het fijn vinden als ze uit zichzelf naar ons toe zouden komen vanaf waar ze op dat moment zijn in de woonkamer. Hoe kan ik dit het beste bereiken? Als Bumble bij ons is vliegt Yoshi soms wel naar ons toe, maar dan alleen om bij haar te zijn. Dan vliegt ie soms zelfs op ons hoofd ;D
Oh ja, terugvliegen naar de kooi is op zich niet zo'n groot probleem. Yoshi vliegt als ie zin heeft zelf weer terug op de kooi en vindt meestal binnen 1-2 minuten de ingang. Bumble daarentegen kan niet zelfstandig lange afstanden vliegen, maar als je haar zelf op de kooi zet vindt ze de ingang volgens mij nooit, zelfs niet als Yoshi al lang weer terug in de kooi zit ;D. Volgens mij is Yoshi gewoon slimmer in dat opzicht. Daarom zetten ze beide vogels meestal maar weer gewoon af 'in de deuropening'.
Samenvatting: Hoe kan ik het laatste stukje angst bij ze wegnemen en ze op hun gemak stellen zodat ze uit zichzelf naar ons toe vliegen (zonder dat dit alleen is om bij elkaar te zijn)?
-
Leuk om te lezen dat het bij jou goed gaat. Ik ben nu zes dagen bezig en bij mij lijkt het nog nergens op. Voorheen kon ik mijn hand in de kooi steken en ze reageerde daar een beetje op. Nu is de kooi te klein van angst. Je verhaal is wel een opstekertje. Goed houvast.
-
Leuk om te lezen dat het bij jou goed gaat. Ik ben nu zes dagen bezig en bij mij lijkt het nog nergens op. Voorheen kon ik mijn hand in de kooi steken en ze reageerde daar een beetje op. Nu is de kooi te klein van angst. Je verhaal is wel een opstekertje. Goed houvast.
In het begin heb ik vooral Janina's strategie gebruikt. De vogeltjes laten kortweken, ze zelf uit de kooi halen en in een hoekje wat laten rondlopen. Wel zelf de hoek afsluiten zodat ze niet zomaar weg kunnen fladderen. Misschien met wat trosgierst op de grond. In het begin zullen ze proberen weg te vliegen voor je vinger, maar doe dit consequent elke dag en ze zullen doorkrijgen dat jouw hand ze geen pijn doet. Stem is ook belangrijk. Wij hebben echt tegen ze gepraat alsof t baby's zijn hoor ;D. Extreem blij en enthousiast als ze wat goed doen. Belonen met iets lekkers hielp bij mij nooit. Geen interesse voor leek het. Ja, heel af en toe misschien.
Ik ben na een dikke maand nog niet op het gewenste eindpunt, maar ze zijn in ieder geval al een stuk handelbaarder. Succes!
-
Ik denk dat je nog wat geduld moet hebben. Er is al zoveel verandert in een korte tijd. Ik vind dat je zo lekker moet door gaan en steeds hele stapjes verder moet. Rek die grens van het vogeltje maar wat op. Het werkt echt. Helemaal als je het zo doe dat ze het eigenlijk niet in de gaten hebben. ;)
-
Stem is ook belangrijk. Wij hebben echt tegen ze gepraat alsof t baby's zijn hoor ;D. Extreem blij en enthousiast als ze wat goed doen. Belonen met iets lekkers hielp bij mij nooit. Geen interesse voor leek het. Ja, heel af en toe misschien.
Ja klopt, je stem is zo belangrijk. Zelf de rust houden en ze het gevoel geven dat het hartstikke leuk is wat je doet!
Ook hier praat ik ze soms de hemel in met een vracht van overenthousiaste complimentjes, maar het werkt wel, zeker als ze geen eten aannemen ( en angstige aga's zullen dat zeker niet doen in het begin )
Leuk om te lezen dat het bij jou goed gaat. Ik ben nu zes dagen bezig en bij mij lijkt het nog nergens op. Voorheen kon ik mijn hand in de kooi steken en ze reageerde daar een beetje op. Nu is de kooi te klein van angst. Je verhaal is wel een opstekertje. Goed houvast.
6 dagen is nog niet zo lang hoor.
Misschien is het een idee als je eens hier opschrijft wat je doet, hoe je reageert, wat de vogels doen enz.
-
Eerst nog even naar het begin.
Ik heb het eerst geprobeerd met gerst in mijn hand de aga's proberen te voeren. Na een tijdje lukte dit aardig. Hand in de kooi en gelijk eten. Tot Time met zijn pootje onder een ringetje vast kwam te zitten. Ik ben naar de kooi gesneld om hem te helpen, maar dat werd niet gewaardeerd, Sinds dien hebben we ruzie en is Timo een stressertje geworden. Als ik de kooi al naderde begon hij al met zijn staart te trillen. Daarnaast ging hij jaloers gedrag vertonen naar Woody toe. Timo jaagde Woody bij mijn hand weg en maakte regelmatig bijtende bewegingen naar Woody toe.
Ik heb destijds de handleiding van Janina aandachtig gelezen en vond daar een oplossing voor het gedrag van Timo. Daarnaast vind ik het heel erg zonde om die twee constant in de kooi te laten. Ik hou zelf totaal niet van doktoren, ziekenhuizen en dus ook niet van dierenartsen. Uiteindelijk na weken heb ik toch een afspraak gemaakt bij de dierenarts. Je hoort ze krijsen, zoals je ze nog nooit gehoord hebt en aangezien ik toch wel erg op die twee gesteld ben geraakt, was het een niet erg leuke belevenis, ondanks dat het een aardige en kundige dierenarts was. Komt misschien wel zwak over, maar toch...
De rest van de dag zitten die twee braaf op de bovenste stok en verroeren geen veer. af en toe huppen ze naar de andere tak en dat is alles. De dag erna ben ik met Janina's instructies begonnen. De enige toevoeging die ik op haar verhaal heb is dat je wel nat kunt worden. Door het gefladder heb ik zo'n beetje het hele zwembad over me heen gekregen.
Door onwennigheid heb ik Timo na meer dan twintig minuten bij poging twee te pakken gekregen. Met een hoop enthousiasme werd ik beloond met een stevige beten in mijn hand. Vlak achter de kooi bevind zich een geschikte hoek waar ik Timo naar gezet heb. Voor Timo was dit een hele vreemde gewaarwording. Helemaal in het hoekje heb ik hem toegesproken en na een paar minuten heb ik langzaam mijn hand over de vloer naar hem toegeschoven. Dit lukte tot ongeveer 30 centimeter. toen zakte Timo door zijn pootjes en twee tellen later een hoop gefladder en hub over mijn schouder heen. Langzaam heb ik hem weer de hoek in gedreven en heb er maar een positieve draai aangegeven door hem was gerst te geven. Toen kwam het volgende probleem. Hoe krijg ik hem weer de kooi in. De ruimte ten op zichte van de kooi is een heel stuk groter en uiteindelijk heb ik de kooi maar op de grond gezet en hem naar de ingang gelokt met gerst.
Dag twee ging een stuk beter. Binnen vijf minuten had ik Timo weer te pakken. En hup de hoek weer in. Niet voor straf, al ziet hij dat volgens mij nog wel anders. Ik heb hem weer een paar minuten tot rust laten komen en toen hij met zijn veren schudde en er als een pluizebolletje er uit zag, ben ik weer toenadering gaan zoeken. Langzaam met mijn hand naar hem toe, maar weer ging hij weer de hoek in. Ditmaal probeerde hij niet meer weg te vliegen, maar te lopen. Iedere keer drijf ik hem weer terug de hoek in. zolang ik hem met mijn hand stuur lukt dat wel, maar op deze manier blijft hij dit wel als de 'boze' hand zien. Door de kooi weer op de grond te zetten, was hij snel weer thuis.
Op dag drie had ik hem aardig snel te pakken. Aldoende leert men. al vind ik het zelf nog wel wennen. als je het einddoel voor ogen houd, wordt het een stuk gemakkelijker. Dit maal heb ik hem gelokt met gerts in mijn hand. Deze poging is aardig mislukt. Zelfs al is mijn hand op 40 centimeter afstand, durft hij te zeggen dat gerst vies is. Ik blijf op ongeveer 60 centimeter voor hem zitten en probeer af en toe met mijn hand naar hem toe te schuiven om hem aan mijn hand te laten wennen. Tot op heden nog zonder resultaat.
Ik heb het gevoel dat Timo gewent gaat raken aan de omgeving. Mijn hand blijft nog steeds de boeman. Mijn hand is dat vervelende ding die hem in zijn kooi opjaagd en beet pakt. Hem de kooi in krijgen is daar in tegen geen enkel probleem.. Binnen een minuut zit hij weer in zijn kooi. Het is alleen niet de manier, maar dat komt later wel.
Voordat Woody jaloers wordt moet ik het ook even over hem hebben. Hij zit op de laagste tak aandachtig op te letten. Ik hoop dat hij de goede dingen op pikt, al heb ik het idee dat hij af en toe wel aanwijzingen geeft. Alleen niet aan mij. Hij is voorlopig nog de lachende derde, maar zijn beurt komt nog.
Tot op heden heb ik Timo ook geen happende bewegingen zien maken naar Woody en is hij zelfs minder gestresst. Voor wat dat betreft is het knippen wel positief voor ze geweest.
-
Hoi! Ik heb met Koosje veel minder voorzichtig gedaan als dat ik het bij jou aanvoel. Maar waarschijnlijk komt dat omdat het een heel ander type vogeltje (pyrrhura) is? Ik heb hem in een hoek gezet en niet voorzichtig mijn hand er heen geschoven, maar huppakee, meteen mijn hand er naar toe en mijn vinger tegen zijn pootjes geduwd, zeggende: "op"!! Hij fladderde er ook overheen, maar ik deed meteen wéér mij vinger ervoor, weer fladdderen, ik weer mijn vinger ervoor, tot hij er even opzat!! Toen uitbundig geprezen. Na een paar dagen had hij in de gaten dat hij er toch op moest als ok "op" riep en deed hij het maar!! ;) Inmiddels loopt ie mee naar de brievenbus op mijn hand!! ;)
-
Misischien ben ik wel te soft qua aanpak. Ik ben niet iemand van de harde aanpak (ben ook nog pas een 'Eitje'). Dit is voor mij al aardig wennen. Ik zal morgen proberen een agentenpet op te zetten. Kijken wat er gebeurd.
-
:) De grootste valkuil van ons allemaal is dat we het al snel zielig vinden!! ;)
-
Ik heb mijn pet gevonden en ik ben streng aan de slag gegaan. ;D
Direct in de hoek en mijn vinder er voor. Timo ging steeds verder de hoek tot hij niet meer verder kon. Zakte langzaam door zijn poten en begon wild om zich heen te kijken. En weg was hij. Direct weer de hoek in gedirigeerd en over nieuw begonnen. Het vreemde was dat ik de hele tijd tegen zijn rug aan gekeken heb. Ik hen geen gelegenheid gehad om mijn vinger tegen zijn borst te drukken. We hebben dit spelletje een aantal malen herhaald tot hij er achterkwam dat wegvliegen geen optie meer was. angstig in een hoekje en wild op zich heen kijken, heb ik beloond met gerst. Bij elkaar duurde het ongeveer vijf minuten.
Ik ben toen gaan staan en heb de kooi op de grond gezet en roets hij zat er al in. Morgen ga ik proberen om hem op te pakken en hem in de kooi te zetten. Ik ben nu erg benieuwd geworden hoe hij verder gaat reageren.
-
Ach gossie, hij is wel erg bang!! :( Heeft hij nu wel op je vinger gezeten? En heb je dat uitbundig met je stem beloond? ;)
Is het verder wel een dondersteen?
Het klinkt wel heel anders als bij mijn Koosje hoor!
-
Hij heeft nog niet op mijn vinger gezeten. Toen ik mijn vinger voor hem hield heb ik eigenlijk alleen 'Op' geroepen.
Hoe krijg ik hem eigenlijk met zijn borst naar me toe. Ik kan mijn vinger er wel voor houden, maar tegen een rug werkt dat niet.
-
Het zijn wel schuwe kippies ja, :) dat kan goed komen hoor.
ALs je met je rug naar je toe gaan zitten ( slim istie wel ;) ) dan beweeg je gewoon je hand mee richting zijn buik.
Hoe je het doet maakt niet uit, als je je vinger maar voor zijn buikje doet, en hij draait wel om hoor als jij komt, denk ik.
Ik kan het moeilijk uitleggen en filmen hoe ik het bedoel lukt ook niet echt, want hier stappen ze gewoon op :) dus dan kun je er niet echt iets mee.
Ik ben ook meer van de 'harde' aanpak, ik ga in een hoekje zitten, vogel erbij , ik praat heel gezellig en enthousiast, en blijf 'opstappen' zeggen en schuif steeds zonder pardon mijn vinger voor zijn buikje, zacht duwen.
En na een paar keer hebben ze wel door dat ze daar ook op kunnen zitten.
Je moet ze denk ik iets minder zielig vinden, want dat zijn ze niet, ze kunnen zich gewoon heel goed aanstellen :)
-
Hij heeft nog niet op mijn vinger gezeten. Toen ik mijn vinger voor hem hield heb ik eigenlijk alleen 'Op' geroepen.
Hoe krijg ik hem eigenlijk met zijn borst naar me toe. Ik kan mijn vinger er wel voor houden, maar tegen een rug werkt dat niet.
niet te hard roepen he :)
weet niet of 5 minuten genoeg is voor 1 poging, misschien moet je er eens minimal 15 minuten per keer voor uit trekken,
waarschijnlijk weet hij nu al dat het maar tijdelijk, dus 5min is en dat hij dan weer terug mag ;)
als hij met zn rug naar je toe gaat staan ga je met je vinger langs hem en de muur naar de voorkant,
het kan natuurlijk niet zo zijn dat als hij met zn rug naar je toe zit dat jij hem niet mag/kan pakken ;)
want door hem met rust te laten leer je hem dan ook
"als je met je rug naar me toe zit laat ik jou met rust"
succes!! :thumsup: en geduld is het magische woord he ;)
-
De afgelopen dagen weer een paar pogingen gedaan. Ik heb mijn vinger een keer tegen zijn borst gekregen. Timo keert zich ook niet meer direct de hoek in. Ik heb laminaat dus daar kun je aardig op glijden. Door de pootjes en fladder de fladder en hup glijden maar..
Ik ben zojuist na vijf minuten al gestopt. Tijdens het wegvliegen komen de vleugels tegen de muur aan. Er zitten nu een paar kleine bloedvegen op de muur. Ik ga even kijken naar een gladde muur of anders zal ik iets met stof fabriceren.
Jammer. Het ging volgens mij wel lekker.
-
Bloedvegen van de vleugels op de muur?
Ze kunnen volgens mij nog wel te goed vliegen. Een goed gewiekte vogel kan niet goed opstijgen, maar wel prima landen.
-
Volgens mij wel. Bij het gefladder raakt hij de muur aardig, omdat hij ook tegen de muur aan zit bij het starten. Als ik mijn hand terug haal,blijft hij gewoon zitten. Wil ik hem op mijn vinger krijgen moet ik dat wel doen.
-
Ik begrijp je even niet :)
-
Geeft niet. Ik zal het voor je vertalen. Als ik mijn vinger voor Timo houd zit hij met zijn kop precies in de hoek. Mijn vinger is voor hem niet het meest leuke speeltje en wil dus weg. Alleen aan de ene kant zit mijn vinger en aan de andere kant twee muren. De enige uitweg is om hoog en dan opzij. Als hij dan begint te fladderen vlieg hij half langs de ene muur en raakt zijn linkervleugel een stuk de muur tot hij van de muur af is. Niet erg slim van hem. :CENS. Ik doe ook niet :P naar hem en ben volgens mij ook wel aardig. Dus hij heeft niets te vrezen.
We proberen het gewoon morgen nog een keer en hopen het beste :thumsup: en geen ;D. en als het lukt krijg je :-*
-
Het is mij opgevallen dat Bumble de laatste tijd erg onderdanig kan doen. Als ik bijvoorbeeld een kusje op haar koppie wil geven wordt ze heel stil en buigt ze haar hoofd heel ver naar beneden. Het is wel makkelijk en fijn dat je haar dan zo rustig kan benaderen, maar is dit verder wel goed?
Yoshi heeft dit overigens absoluut niet, die draait zijn hoofd liever de andere kant op ;D
Verder wisselt hun angst voor handen redelijk erg. Als je ze vanaf de grond of de vensterbank op je vinger wil krijgen rennen ze vaak weg (Bumble nog t meest), maar bijvoorbeeld gisteren kreeg ik ze in de kooi zo op mn vinger en hebben ze zeker een kwartier lekker rustig gezeten op mijn vinger. Beetje dommelen terwijl ik ze kusjes gaf.
Op de schouder bevalt ze ook prima, ze gaan dan aan mijn trui bijten ;D.
-
Na de bloedspetters op de muur heb ik naar een ander hoekje gekeken en ben uiteindelijk in de douchecel beland. Het is ongeveer 10 meter van de kooi af en uit ervaring weet ik nu dat dat wel ver kan zijn. In de paar meters gaat de punt van de snavel wel erg diep mijn vinger in. Tot bloedens aan toe ;D.
De grotere afstand pakte wel positief uit. Woody kon roepen wat hij wilde, maar Timo hoorde hem niet en ik kon allleen met hem aan de slag. Lullig voor Timo was de drempel van de douchecel. Die is glad en regelmatig gleed hij ook uit. Met mijn vinger in de aanslag hebben we een ren je rot spelletje gespeeld. Timo is niet de dikste en daar heb ik hem ook nog extra bij geholpen. Hij is bijna afgetrained. Na een half uur gespeeld te hebben, ben iik gestopt. voor de eerste keer heb ik hem ook met de hand gepakt en hem terug in de kooi gezet. Dit heb ik drie dagen gedaan tot vandaag.
Op een gegeven moment eindigde we in de douchecabine ( :hot:) en ja hoor!!! TATAATTAATTTAAAATTAAAA. Het is me gelukt. :thumsup: :thumsup: :thumsup: :thumsup:. Op de vinger. En na 20 seconden er weer af. Zonnepitten, die hij normaal lekker vind wilde hij niet. Dus gelijk maar door en na 10 minuten weer. Hij had het niet eens door tot hij naar beneden keek en op 50 cm van de grond was. Na in totaal 50 minuten gespeeld te hebben, wil de ik hem wee pakken om hem in de kooi te zetten, maar Timo had andere plannen. Mijn douchecabine is een plastic scherm met een ijzeren rand. In de minimale ruimte daar tussen kun je ook om hoog klimmen. ik probeerde mijn hand er nog onder te krijgen, zodat ik hem weer op mijn vinger had, maar dat was volgens Timo niet de bedoeling. Hij moest omhoog. Tot bovenaan het scherm en toen kreeg ik hem er niet meer vanaf.
Ik weet niet wat ongeveer de hoogte is wat een aga naar beneden kan valllen, maar ik heb de kooi maar gehaald en hem er voor gehouden.
Toen Timo de eerste keer op mijn vinger zat was :P :a036: ;D :cry: ??? :fool: :sorry: :cry: :CENS ???, geweldig. Ik ga het morgenochtend weer proberen.
-
:yahoo:
Gefeliciteerd! :thumsup:
-
:) :a036: :thumsup: gewoon doorgaan!
Ik maak me wel wat zorgen over dat bloeden ??? ik heb dat echt nog niet eerder meegemaakt.
Misschien te ver gewiekt en dus een gevoelige pen is nu?
-
Ik ben wel even heel nieuwsgierig of het al lukt met opstappen.
Inmiddels zijn we 5 dagen verder, dus misschien is er al wat veranderd...
(volgens mij sliep ik toen ik dit gisteren poste... ik zie nu dat ik gelezen had tot onderaan bladzijde 4 of 5, maar dat het verhaal nog verder ging een bladzijde verder :-[ woops)
-
Lief van je dat je je zorgen maakt over het bloeden van mijn vinger :-[ :thumsup: :-*. Het gaat al weer aardig en het is maar een keer geweest. Ik pak hem nu anders op, zodat hij met niet kan bijten.
Bij Timo is het bloeden ook maar eenmalig geweest. Ik ben de volgende dag gelijk de douchecel in gegaan. Daar zijn het gladde tegels in plaats van een licht korrellige muur. Nadat ik Timo destijds na het bloeden terug de kooi in had gezet, heb ik wel even op de grond onder de kooi gelegen om, het is wel niet netjes, onder de veren te kijken. Ik heb geen bloedvlekken gezien en Timo toont ook geen afwijkend gedrach ten op zichte van het schoonmaken van zijn veren.
-
oooooh ik dacht dat de vleugels iedere keer gingen bloeden.... ::) doh ;D
-
Nee hoor was het. :good:
Ik heb het zojuist weer geprobeerd en na twee minuten zal Timo al weer op mijn vinger. Het gaat nog niet bereidwillig, maar het begin is er. Al hij in het hoekje zit, kijkt hij om hoog hoe hij daar moet komen en daar help ik hem dan bij door mijn vinger tegen zijn buik te drukken en ldan langzaam naar beneden tegen zijn pootjes en hop op de vinger. Een keer zelfs drie minuten. Toe werd ik alleen te enthousiast. Ik ging staan en wilde hem naar zijn kooi brengen, maar dat was nog iets te veel. Hij fladderde weg naar een handdoek en bleef daar aan hangen. Die handdoek op zich was al een hele ervaring. Wat is dat in hemelsnaam? Hij durfde zijn snavel niet te gebruiken en kon geen kant op. :oops. :Ik heb wederom mijn vinger onder zijn kont gehouden en hem omhoog geduwd en hopsa weer op mijn vinger. Vandaag in het me zes keer gelukt. Al blijft hij nog wel erg bang voor mijn vinger. Als ik mijn uitgestrekte vinger langzaam naar hem toe beweeg, rent hijj snel weg. Hij rent zelfs even hard vooruit als achteruit. :nr1:
Maar nog steeds woohoo woohoo. Erg blij.
-
Nee hoor was het. :good:
Ik heb het zojuist weer geprobeerd en na twee minuten zal Timo al weer op mijn vinger. Het gaat nog niet bereidwillig, maar het begin is er. Al hij in het hoekje zit, kijkt hij om hoog hoe hij daar moet komen en daar help ik hem dan bij door mijn vinger tegen zijn buik te drukken en ldan langzaam naar beneden tegen zijn pootjes en hop op de vinger. Een keer zelfs drie minuten. Toe werd ik alleen te enthousiast. Ik ging staan en wilde hem naar zijn kooi brengen, maar dat was nog iets te veel. Hij fladderde weg naar een handdoek en bleef daar aan hangen. Die handdoek op zich was al een hele ervaring. Wat is dat in hemelsnaam? Hij durfde zijn snavel niet te gebruiken en kon geen kant op. :oops. :Ik heb wederom mijn vinger onder zijn kont gehouden en hem omhoog geduwd en hopsa weer op mijn vinger. Vandaag in het me zes keer gelukt. Al blijft hij nog wel erg bang voor mijn vinger. Als ik mijn uitgestrekte vinger langzaam naar hem toe beweeg, rent hijj snel weg. Hij rent zelfs even hard vooruit als achteruit. :nr1:
Maar nog steeds woohoo woohoo. Erg blij.
gaat goed hoor!
misschien kom je naar timo twijfelend over als je je vinger heel langzaam naar hem toe doet :CENS
en geef je hem daarmee de tijd om zich te bedenken.. dus misschien op normale snelheid dat jij verzekerder lijkt en hij minder tijd heeft om na te denken over wat er gebeurd. je moet natuurlijk niet te snel gaat want dan schrikt hij zich een hoedje :)
-
Ja dan kom je inderdaad te twijfelachtig over op de je vogel, je moet hem gewoon zonder pardon laten opstappen.
Blijf oefenen!!! :a036:
-
Oeps, iets te veel geoefend. Een treetje te hoog. :thumsup:
(https://www.parkieten-land.nl/smf/proxy.php?request=http%3A%2F%2Fthumbnails.imajr.com%2FDSC01496_306509.jpg&hash=3745c3e9ff9166dc1ecccd083432e2041d72ed12)
Edit Cosch: Foto goed gezet
Dank je :a036: :-*
-
Hoe tam moet Timo zijn, wil ik met Woody gaan beginnen? Ik heb het gevoel dat Woody een veel makkelijkere vogel is. Timo krijg ik regelmatig op mijn vinger en dat loopt nu goed. Als ik moet wachten tot Timo echt tam is, ben ik nog wel weken bezig voor ik met Woody kan beginnen.
Kan ik nu al niet met Woody beginnen, naast Timo?
-
Dat lijkt me wel! Je neemt ze gewoon apart uit de kooi! ;)
-
Ik denk dat dat was Loes zegt wel klopt.
Wij hebben 2 kaketoes (en een grijze, maar in dit verhaal doet die even niet mee).
dat is natuurlijk anders dan aga's.
Puck is 4, en kwam hier op die leeftijd als niet tamme kaketoe.
Pink moest veel dingen nieuw leren, of opnieuw, door omstandingheden.
We hebben voor beiden een apart trainings"schema".
En dat gaat goed hoor. :-*
-
Nadat ik met Timo had 'getrained' ben ik met Woody begonnen. Een hoop gekirr en gekakel, maar uit eindelijk had ik hem te pakken. Helemaal geen gebijt of gekronkel. Helemaal niets. Lekker rustig en lief doorpraten tot in de douchecel. Heel vreemd allemaal. Ook niet wegrennen. Toen maar met mijn vinger begonnen en in plaatst van snel weg rennen, ging hij de hoogte in. Maximaal 20 cm. Meer niet. Woody voelde ook een stuk steviger aan dan Timo. Timo komt ook hoger en is ook sneller. Woody is veel gemakkelijker. Na 3 minuten had ik hem op mn vinger. Hij stapte weliswaar diet recht op mijn vinger , maar ik heb mijn vinger onder hem geschoven. Dit is nog een aantal keren kort gelukt. Op een gegeven moment naderde ik met mijn vinger van voren en krijg ik mijn vinger onder hem. Een poot plaatste Woody ook op mijn vinger en de ander op de grond. Rustig rond kijkend en later begon hij ook nog snel in zn veren te plukken. Heel ontspannen. Langzaam probeerde ik met mijn vinger ook zijn tweede poot er onder te krijgen, maar dat lukte niet. Dan maar iets om hoog. Ook niet. Dan maar mijn vinger terug. Ook niet. Woody schoof gewoon mee. Dit allles voor een eerste keer.
:thumsup:
-
Goed joh!!! Lekker is dat hè, als het wat makkelijker gaat!! ;)
-
Jeej :a036:
Super.
Misschien gaat Timo het wel afkijken dan ;)
-
Natuurlijk kan je met beide vogels trainen...alleen niet tegelijk, dus niet die 2 samen trainen, maar eerst de ene een poosje en dan de andere! :thumsup:
-
Wat me eigenlijk nu pas op valt is, dat ze niet beloond willen worden. ??? Als ze op mn vinger zitten wil ik ze belonen met trosgerst of een zonnepit. Beide vinden ze erg lekker behalve nu. :( Toch nog maar even proberen. :-* :thumsup:
-
Daarom beloon ik met mijn stem, complimentjes geef ik ze, erg enthousiast en vrolijk. Daar zijn ze ook erg gevoelig voor.
Aga's die nog lang niet tam zijn zullen het aanpakken van een nootje of trosgierst namelijk niet als beloning zien, daar zijn ze nog niet tam genoeg voor.
Gebruik daarom je stem en je zult zien dat ze daar erg goed op reageren!
-
We zijn weer een aantal dagen verder, maar qua ontwikkelingen niet. Het is een beetje gestagneerd. Met Timo speel ik nog steeds een ren je rot spelletje. Met mn vinger er achteraan. De enige manier om hem op mijn vinger te krijgen is mijn vinger onder zijn kont te schuiven. Het enige verschil is nu dat hij snel van mijn hand af wil en direct doorloopt naar mijn elleboog. :( :thumsup: Daar kan hij nu wel een tijdje blijven ziiten. Sterker nog "Ik krijg hem er niet af". Als ik met mijn andere vinger nader gaat hij weg.
Woody daarintegen is iets gemakkelijker. Als ik met mijn vinger nader heeft hij inmiddels door dat hij er ook overheen kan springen. Dat doet hij maar een paar keer. Als hij dan op mijn vinger zit, krijg ik hem er hemaal niet meer vanaf. Ik kan hele stukken met hem gaat lopen en ik kan hem ook zo weer in de kooi zetten, maar dan is wel rennen om weer op zijn stok te komen.
Twee toaal verschillende vogels. Woody is ook erg lastig te pakken. Hij fladdert heel erg en als je hem te pakken hebt, zitten zijn vleugels in de weg. Woody uit ook veel angst kreten, terwijl Timo dat helemaal niet doet. Timo rent de kooi rond zonder te fladderen. Hij gebruik zijn hersens om uit mijn handen te blijven. Mijn duim en wijsvinger is overigens een grote gatenkaas van hun beten ;D :cry: :thumsup:.
Maar voor hun is het een grote belevenis. Stof is voor hun iets vreemds, waar ze niet mee durven te doen en aarde van mijn planten kun je heeeel erg lleuk over de hele kamer verspreiden. bye2
Maar Oost West de kooi is vooralsnog het best, maar niet voor lang. We zijn hard aan het werk.
-
Je vertelt het zo leuk :-*
Echt genieten om jullie avonturen weer te kunnen lezen.
Toch gaat het al best redelijk vind ik.
En als je zo volhoudt denk ik dat het wel goed komt.
Maar misschien dat iemand anders wel tips heeft nog :thumsup:
-
Ik kan alleen maar mijn ervaring met Koosje vergelijken. Op een gegeven moment had hij door dat het toch móest, op de vinger of hand. Later begon hij het leuk te vinden. Als ik hem op liet stappen ging er iets gebeuren. Ik liep de kamer rond, liet hem van alles zien (de andere kooien, de vogels, de kraan, etc.) of hij mocht naar buiten op de klimboom! Nu is het opstappen geen probleem meer, hoewel hij nog wel eens effe wegloopt, maar opstappen doet hij altijd!! ;)
-
Aga's zijn dol op hun kooi hoor, dat krijg je er (gelukkig) nooit uit en dat moet je ook niet willen proberen.
Maar een aga die je moet trainen, moet je niet in de buurt van zijn kooi houden, dan heeft hij nog maar 1 doel voor ogen, en dat is terug naar de kooi :)
-
Een kleine update. Een kleintje maar, want er valt momenteel weinig te vertellen. Ik heb het een tijdje druk gehad op mijn werk en heb dus geen tijd aan die twee kunnen besteden. Resultaat? Ze zijn een beetje vergeten hoe aardig ik ben :) :-*.
Mijn hand is weer de grote :angry:. Nu gaat het wel weer, maar enige progressie zit er niet in. Zitten op mijn vinger doen ze wel, maar verder.... Ze worden ook een beetje ongeduldig. Eerst kon ik met ze lopend van de douchecel naar de huiskamer krijgen, maar met de kooi in het zicht en weg zijn ze. Ik kan dan de hele kamer rond. Er zitten veel kleine hoekjes in een kamer en ik ben zo groot :o!!!!
Heb ik ze weer op mijn vinger en op weg naar de kooi, nou je raad het al. Wegwezen. En ik er weer achter aan :hot: Zweten dus. Is ook wel een goeie sport. Doe ik toch ook al niet :CENS. Persoonlijk toch maar :shipwrecked: bij een mooi zonnig eiland. Heb ik ze eindelijk bij de kooi. Boem :seestars: tegen de kooi. eenmaal in de kooi :closedcool: Morgen weer een keer.
-
eigenlijk wel grappig die verwoede pogingen
komt wel goed...ooit
:thumsup:
-
Ik weet niet of ik het al eerder gezegd heb, maar dit is normaal aga-gedrag.
Als je probeert te oefenen, hou die kooi dan buiten zicht :)
Mijn spookies worden ook gek als ze hun kooi zien, als ik met ze loop, zit, sta...enz. :fool: :)
Vrijwel elke aga is gek op zijn kooi en je moet ze even leren dat ze zich buiten de kooi ook kunnen vermaken, dus een leuk speelboompje of zo is wel een idee, zolang ze daa rvandaan de kooi niet zien ;)
En als ze hun eigen speelplekje buiten de kooi hebben, kun je ook daar heel makkelijk oefenen met opstappen ( 1 tegelijk he )
Ga eens met 1 door de kamer lopen, als die al blijft zitten is dat supergoed!
En 2 tegelijk tam maken is nu eenmaal lastiger dan 1, omdat ze dan elkaar gek maken :) rare kippen ::)
-
Ik heb zo'n klein speelplaatsje gekocht. Ladder en een schommel. Die heb ik in de douchecel gezet bovenop de douchecabine. Laat ze maar lekker spelen buiten de kooi om. Schommelen is ook erg leuk. Heen en weer en weer heen en weer. En steeds hoger tot het ringetje losliet en Timo gelanceerd werd :help: en achter de wasmachine terecht kwam. De speeltuin was niet leuk meer, maar na tien minuten ging Timo weer. Wat je al zegt, ik probeer ze nu buiten de kooi wat op hun gemak te stellen. De kooi is niet alles. Plezier maken kunnen ze ook buiten de kooi.
Ik heb ze in de laatste week van augustus laten kortwieken. Hoe lang heb ik eigenlijk nog voor ik ze weer moet laten kortwieken?
-
Bij mij ouders thuis zette ik mijn aga's gewoon op tafel, met wat speelgoed erbij, speelplaatsje enz.
Dat vonden ze hartstikke leuk en na verloop van tijd leerden ze dat ze ook best wel eens een uurtje buiten de kooi konden zijn, ze zijn zo verknocht aan hun kooi, gelukkig maar :)
Dat verschilt, wanneer je weer moet wieken, de ene keer groeit het harder terug dan de andere keer,
Ik houd ze bijgewiekt, daarmee bedoel ik dat veren die al weer langer zijn geworden knip ik er steeds tussendoor af.
-
Na lange tijd weer eens een korte update van mij :).
Aanvankelijk had de DA ze gekortwiekt, maar de laatste paar slagpennen laten zitten omdat dat mooier zou uitzien en de vogels op deze manier toch niet goed zouden kunnen vliegen. Een tijdje terug begon bij Bumble een slagpen los te zitten. Ik geloof niet dat die echt gebroken was, want ze leek geen pijn te hebben of zo, maar toen toch maar besloten om eigenhandig uit voorzorg bij beiden ook de laatste paar pennen te wieken.
Vonden ze natuurlijk he-le-maal geen strak plan, maar ondanks veel tegenstribbelen is het goed gelukt. De arme beestjes kunnen nu helemaal niet meer vliegen (aan de ene kant wel zielig), maar ze zijn er wel een stuk rustiger van geworden. Als ze op mijn vinger zitten dan blijven ze ook zitten (of lopen door naar mijn schouder, maar dat vind ik niet erg) want de kooi is meestal niet binnen 30-40 cm van ze af. Ik moet wel constant bij ze blijven want van de armleuning van de bank storten ze keihard naar beneden als ze proberen weg te vliegen. Dat proberen ze gelukkig niet zo veel, maar de bank staat pal naast de kooi dus vanaf daar willen ze nog wel eens een poging tot vliegen doen.
Overigens wel mijn complimenten voor de manier waarop die beestjes hun val breken, want ze komen er altijd zonder kleerscheuren van af. Beetje geschrokken de eerste paar seconden maar daarna merk je niets meer aan ze. Het is echt schattig om te zien hoe snel ze weer naar je vinger komen toewaggelen als ze daar zo confuus over de grond lopen.
Vroeger was Bumble de drama queen en Yoshi de makkelijke. Tegenwoordig lijkt Bumble zich volledig aan ons te onderwerpen terwijl Yoshi het meeste lawaai maakt in de kooi. Hij bijt af en toe ook wel eens, maar nooit hard tenzij je hem probeert vast te houden voor langere tijd en dus geïrriteerd is.
Als het goed is raken ze binnenkort in de rui. Ze verliezen nu wel al wat donsveertjes maar ik wil weer proberen of ze zich ook netjes kunnen gedragen met intacte vleugels dus hopelijk groeien die snel weer aan.
-
Klinkt allemaal goed zeg. :-*
Zijn ze trouwens niet toch wat kort gewiekt als ze echt neerstorten?
-
Ja bij neerstorten dan zijn ze te kort gewiekt, bij goed kortwieken kunnen ze wel goed landen.
Fijn dat het goed gaat! :thumsup:
-
Ik heb in ieder geval wel zodanig gewiekt dat ik zeker wist dat ik niet aan de vleugel zelf zou komen. Nou ja, volgende keer (indien nodig) maar beter doen dan en maar even wachten tot ze weer aangegroeid zijn.
Zijn jullie beestjes al in de rui? Ik vraag me af wanneer ze weer nieuwe pennen zullen krijgen...
-
Waarschijnlijjk is het middenstuk te kort, en nu je de voorste ook hebt weggehaald storten ze naar beneden.
Gewoon even goed aan laten groeien en dit kan wel even duren.
HIer is de rui meestal wel verschillend, dan de ene, dan de andere. Ik vind altijd wel veertjes :)
-
Hmm....weer een nieuwe ontwikkeling hoor.
Sinds deze week is Bumble een beetje moeilijk aan het doen af en toe. Meestal gaat het goed, maar op sommige momenten (het lijkt 's avonds meer dan anders, maar kwam ook 's ochtends wel eens voor) als je met je vinger in haar buurt komt, zowel binnen als buiten de kooi, wordt ze ineens heel dik, beweegt in een soort van slow-motion naar je vinger, en hapt ernaar. Als ze je vinger dan eenmaal te pakken krijgt bijt ze ook flink hard door!
Meestal als ik met mijn hand in de kooi ga en haar probeer vast te pakken (wat minder langzaam en voorzichtig dan normaal) dan wordt ze opeens 'wakker' en gedraagt ze zich zoals ze normaal ook doet.
Het lijkt ook dat ze dit bij mijn vriendin vaker doet dan bij mij. Misschien omdat ik haar wat vaker uit de kooi haal?
De beestjes zijn ong. 4 maanden oud, dus nestdrang daar lijkt het me nog wat te vroeg voor. Kan het te maken hebben met de rui? Ze heeft nog nooit zo raar gedaan. Ze is wel altijd een stuk minder druk geweest dan Yoshi, maar ze is wel nog zo actief dat ik niet denk dat ze ziek is of zo...
-
hoi Yves,
Ik heb zelf twee aga's 1 mannetje rosseicolis Koekie en een vrouwtje(personata) die Bokito heet, dit is zijn derde echtgenote zal ik maar zeggen.
Het mannetje is nu 13 jr en het vr ongeveer 4 jr.
Ze huizen in een kamervoliere op wieltjes waarvan de bovenkant opengezet kan worden, in deze kooi hangt ook hun huisje wat is ingericht met allerlei katoenen lapjes (van oude t-shirts). Ze slapen/liggen s'nachts dus echt onder een "lakentje"
De kooi staat voor het raam in de keuken..dit omdat in de winter door de cv de lucht droog is en in een keuken kan je de luchtvochtigheid beter kan regelen door bijv. pan water op te zetten.
Ook staat de kooi in de zon (als die schijnt) want aga's zijn dol op zonnen heb ik gemerkt
s'zomers gaan ze naar buiten.
Het mannetje is erg tam, eet uit je hand en zit op je schouder of je hoofd en zat ook regelmatig op de rug van de bull terrier die helaas 7mnd geleden is overleden, of nam een bad in zijn waterbak.
Een ding heb ik nooit gedaan en dat is kortwieken. :o.en ze met de handen beetpakken. :(Vreselijke ingreep die enorme stress geeft)
Ik heb ze trouwens wel gewiekt gekocht en het duurde vele maanden voor alles er weer aangegroeid was
Mocht je echt bang zijn dat ze wegvliegen dan kun je altijd nog een kant/vleugeltje om en om kortw. Ze kunnen daarna nog wel vliegen maar geen rechte stukken meer maar rondjes.
Zoals je het beschrijft is deze reactie vrij normaal..Houd er altijd rekening mee dat om je vogel tam te maken je er niet met je handen aan moet zitten of met je handen in hun kooi (enorm bedreigend voor zo'n klein vogeltje wat niet weg kan vliegen) maar wacht tot hij/zij zelf naar je toe komt.
Vrouwtjes zijn veel moeilijker te benaderen als mannetjes en ook een stuk feller..
Het eerste vr. van Koekie (ook een roseicollis) was erg dominant en twee keer zo dik als hij, aangezien hij "alles" moest doen van haar, zoals hij moest haar voeren etc. Op zesjarige leeftijd is zij plotseling dood neergevallen..(ik vermoed door een hartstilstand zij was ook veel te dik)
Ook heeft zij hem veertjes uitgeplukt waardoor een deel van zijn ruggetje en zijn borstje kaal zijn. Desondanks is hij een zeer dapper ventje en geeft hij het goede voorbeeld..m.a.w. Probeer het mannetje tam te maken en het vrouwtje een beetje links te laten liggen, zij komt vanzelf wel als ze ziet dat het mannetje het ook doet. Zij vertonen namelijk immitatiegedrag.
Bij ruzie of bijten.. spreek de "dader" er op aan en zeg dat je dit helemaal niet leuk vind enz..(Ze begrijpen veel meer dan je denkt)
In de wc zetten (de afzonderingstactiek) lijkt mij niet zo'n goed idee voor een vogeltje ...voor een hond is dat wel een goede methode.
groetjes
-
Mocht je echt bang zijn dat ze wegvliegen dan kun je altijd nog een kant/vleugeltje om en om kortw. Ze kunnen daarna nog wel vliegen maar geen rechte stukken meer maar rondjes.
:cry: als een vogeltje aan 1 kantje gewiekt is is hij totaal uit evenwicht! zowel met uitrekken als met plotseling fladderen of wat dan ook
en kortwieken is niet bedoeld zodat ze NIET kunnen vliegen, maar dat ze niet WEG vliegen, en dus wel mooi kunnen landen bij een val of sprong oid.
als je maar 1 kant gewiekt hebt klappen ze als een baksteen op de grond :cry:
-
In de wc zetten (de afzonderingstactiek) lijkt mij niet zo'n goed idee voor een vogeltje ...voor een hond is dat wel een goede methode.
Bij aga's werkt dit prima. Negeren is namelijk de manier om ongewenst gedrag af te leren.
Als je een aga weg zet om te negeren, na bijten bijv. en de aga kan lekker terugwaggelen naar de kooi ( of vliegen ) is dat geen straf he en zul je het nooit af leren.
Mijn ervaring is met de bijtertjes een goeie week stug volhouden en ( op de broedperiodes na, maar dat hou je niet tegen ) het bijten is over.
En ze houden er echt niks aan over hoor. ;)
-
en kortwieken is niet bedoeld zodat ze NIET kunnen vliegen, maar dat ze niet WEG vliegen, en dus wel mooi kunnen landen bij een val of sprong oid.
als je maar 1 kant gewiekt hebt klappen ze als een baksteen op de grond :cry:
Daar heb je helemaal gelijk in,.. maar ik zeg ook (en dat had ik misschien duidelijker moeten beschrijven) Om en Om een pennetje afknippen zodat je een soort vork krijgt. Staat ook veel beter.
Je zou het kunnen vergelijken met een roeiboot met evenveel roeiers links als rechts. Haal je wat roeiers aan de linkerkant weg dan zal de boot naar links gaan..haal je ze allemaal weg aan de linkerkant dan gaat ook de boot tollen..Haal je evenveel links als rechts weg dan verminderd de stuwkracht enz.
Aangezien ik :cry: fotoos van amateurwerk heb gezien. kan men het beter de eerste keer(en) door iemand laten doen met kennis van zaken en erbij blijven staan zodat je het de volgende keer misschien zelf kunt doen.
-
Om en Om een pennetje afknippen zodat je een soort vork krijgt.
Dat is wat anders als dat ik begrepen had.. sorry voor de eerdere reactie ;)