Kira, onze nieuwe Bonte Boer, is gearriveerd!

[007]

Nou, verbetering zie ik niet echt. Nog steeds is ze niet bang ofzo, maar bromt er lekker op los en dreigt soms ook. Ook zoekt ze nog geen toenadering. Ik weet niet wat ik verkeerd doe. Ik biedt haar allerlei lekkers aan en dwing haar nergens toe, maar meestal bromt ze toch nog.
Vanavond ook weer. Madam had zeker in eens een slechte bui want ze begon vanuit haar kooi zomaar te dreigen en te brommen (ik stond er alleen maar bij en deed niks). Ik had echt zoiets van: 'wat moet dat, zo'n klein beestje zo'n grote bek'. Ik raakte er nogal gefrustreerd door en begon vrolijk terug te dreigen en brommen (vast en zeker de verkeerde reactie?). Ik heb haar ook mijn hand aangeboden om haar te laten zien dat als ze wil bijten ik niet bang ben (natuurlijk wel de Iron Fist). Ze wou graag bijten maar kon natuurlijk geen grip krijgen. Nadat ze iets gekalmeerd was (een beetje maar) heb ik gewoon de kamer verduisterd en ben weggegaan. Het was toch tijd om te slapen. Maar op dit moment denk ik echt: 'waarom moest ik ook alweer een papegaai hebben?'.....
En ik weet dat alle begin moeilijk is en ik veel meer geduld moet hebben (ik heb haar nu een week). Maar het is moeilijker dan ik dacht en op internet heb ik niks kunnen vinden over deze moeilijke eerste periode (en dat terwijl ik heel veel info van te voren heb gezocht). Dit is best wel frustrerend zo, vooral omdat ik dus nog niet echt verbetering zie...

[vivke]

wat wil je nu op één week ??

trouwens als jij nerveus bent gaat je gaaitje dat onmiddelijk voelen ook,dwz ,hij voelt jouw frustratie goed aan en weet eigenlijk niet wat hij kan doen om het je naar de zin te maken
ik kan alleen maar blijven zeggen,geduld geduld,niks anders dan datte,als hij iets doet wat jou echt niet zint moet je hem gewoon negeren,niks meer tegen zeggen

dat je op het internet niets kan vinden over de eerste periode is heel normaal,het is ook bij ieder verschillend,je kan er wel verslagen over lezen misschien maar geen vaste regels

en weet je wat,als je het echt niet meer ziet zitten ,zet haar hier bij me maar af,ik zal haar wel de dingen leren ,ik heb nogal veel geduld voor zoiets,met ons grijsje gaat dat ook zo niet van vandaag op morgen hoor
hij is nu 7.5 maand en hij was 3 maand toen hij hier aan kwam,ik zou ook al wel willen dat hij hele brieven afleest,bij wijze van spreken,maar ik ben al héél blij dat hij zegt dikkekop en i love you en zijn scheetjes laat,dat kent hij al ,op die 4.5 maand
dus wees niet te ongeduldig en gun hem wat tijd
het zal je echt lonen zenne

grtzz vivke

[Tommy]

Sluit ik me helemaal bij aan
Dat arme diertje is nog zo jong en immers ineens in een vreemde wereld bij andere mensen zonder soort genoten...en dan brommen die mensen waarvan je niet weet of ze aardig zijn nog terug ook Nou, dan voel je je wel veilig ja...dat stopt t brommen wel. Beetje meer geduld is wel op zn plaats!!! Je zou hem juist met geduld op zn gemak moeten stellen...niet terug brommen! Je kunt dit niet afdwingen op deze manier. Voel jij je veilig bij een vreemde waar je een beetje bang voor bent als hij terug gaat brommen en raar ongeduldig doet? Er zijn vast genoeg dingen die wel goed gaan. Wees nou toch blij met die dingen en tast rustig, maar zeker en geduldig af hoever je kunt gaan zonder zo tegen hem te doen. Beloon alles dat goed gaat alsof hij een klein kindje is dat zn eerste stapje zet maar weer neerstort.

Echt hoor...zoals je nu bezig bent is niet leuk voor t diertje En dan vindt je t ook nog vooral zielig voor jezelf...pffff Wat een inlevingsvermogen Iron fist bij zo'n ukje...tsjonge jonge. Ik heb hier een wildvang timneh Tommy die volwassen was toen hij hier kwam...en zelfs die is met geduld liefde en volhouden erg relaxt geworden...net als mn aratinga , Pepper die 5 jaar was, niet tam en al 6 baasjes had gehad. Kom op he...zet je even wat meer in voor je hummeltje en verander eerst je eigen gedrag tegenover hem. GEDULD!!! En lees eens wat meer op dit forum over de 5 stappen, hoe je ze uitvoert en alle andere tips inplaats van je zo druk te maken en dat tegen hem te gebruiken.

[TWEETY]

ik wil niemand veroordelen, maar zo denk ik er ook over tommy,

ik heb tweety nu 2 jaar en het is niet altijd gemakkelijk geweest, maar met geduld heb ik al veel bereikt zoals je op het forum kunt zien. nooit heeft 1haar op mijn hoofd er aan gedacht haar maar eens terug te bijten of even tegen haar te krijsen of erger nog een vuist uit te steken
vergeet nooit dat jij kiest voor je vogel en niet omgekeerd.

verder hoop ik alleen nog dat je nog meer raad vraagt hier, iedereen is bereid je te helpen als het moeilijk gaat, dat heb ik ook mogen ondervinden.en niet opgeven

[Tommy]

vergeet nooit dat jij kiest voor je vogel en niet omgekeerd.

verder hoop ik alleen nog dat je nog meer raad vraagt hier, iedereen is bereid je te helpen als het moeilijk gaat, dat heb ik ook mogen ondervinden.en niet opgeven

Precies! En we helpen je graag

[Africangrey]

Tja wat zal ik hier op zeggen

Het is soms moeilijk ,heel moeilijk op de juiste manier mat een papegaai om te gaan.
Ten eerste : het zijn geen knuffeldieren , zoals hond of kat.
Als je je verdiept hebt in de omgang met papegaaien KAN het wel een knuffeldier worden.
En inderdaad zoals Vivke al zegt daar zijn geen regels voor, maar wel invoelingsvermogen
Ik zou je willen aanraden je papegaai op gezette tijden uit de kooi te halen en met hem rond te lopen, alles laten zien en vertellen wat je ziet.
Vervolgens zet je hem op de klimboom, jij doet wat voor jezelf ,je papegaai doet wat voor zichzelf.

Later op de dag kan je dat herhalen en betrek hem bij allerlei bezigheden.
Dit is een begin, jij bepaalt wat er gebeurt en hij zal zich daar  naar verloop van tijd lekker bij voelen.
Hoop dat je hier iets aan hebt
En bedenk, dit bereik je niet in 1 week maar duurt wat langer

Gr
Ineke

[pika]

Het is inderdaad nog kort en vogels reageren zo sterk op hoe jij je voelt. Bv mijn gaaitje heb ik met de hand grootgebracht met 4,5 weken begon ze slecht te eten doordat ik had gelezen dat ze meer eten moest hebben. Heb geprobeerd mijn knop om te zetten, maar het ging nog niet lekker tot 3 dagen geleden ze is nu 8 weken. Ik was er zat van en kreeg gewoon 3 keer op een dag, nu gaat het eten als een trein. Zo zie je maar dat zelfs zo'n klein baby'tje al sterk op mij reageert. Ze zeggen niet voor niets het zijn net kleine kinderen

[007]

Bedankt voor de reacties.
Ik wist dat terug brommen niet goed was, maar op dat moment was ik echt  en kon het niet laten. Ik zal het rustig aanpakken nu. Ik laat haar de eerste paar dagen maar in haar kooi, daar lijkt ze zich het beste te voelen. Is dat ook goed? Vanmorgen was ze duidelijk het voorval van gisteren nog niet vergeten en deed net als gisteren (is ook meer dan logisch). Gelukkig was ik wel afgekoeld en heb haar gewoon gevoerd en verder genegeerd.

[pika]

Gaat echt wel lukken, maar het is onvoorstelbaar hoe zo'n klein vogeltje je op de kast kan krijgen Blijf proberen om bij Kira in de buurt vrolijk en optimistisch te blijven en dat Kira het gevoel krijgt dat zij het toch helemaal is voor jou. Zet nog maar even de kiezen opelkaar gaat uiteindelijk echt wel lukken en dan snap je niet meer waarom je je in het begin zo druk hebt gemaakt.
NB ik wacht zelf ook met spanning op m'n Pika wat voor karaktertje daar straks achterweg komt

[Tommy]

Probeer hem eens in of op een kleinere kooi of standaard mee te nemen. De hele dag in je buurt houden zonder steeds direct oog contact te zoeken.  Zo kan hij heel rustig aan je wennen. Alleen maar in zn kooi laten zonder aandacht of zonder jou in de buurt werk iig niet.

[jeske5]

Bedankt voor de reacties.
Ik wist dat terug brommen niet goed was, maar op dat moment was ik echt   en kon het niet laten.

ik wil hier toch ook nog even op reageren, omdat dit soort dingen me best wel een beetje storen 
ik kan het gewoon niet begrijpen dat je zo boos kan worden op een klein, onschuldig vogeltje. je kunt toch zelf ook wel indenken dat zo'n vogel nog in de war is, en moet wennen aan een nieuwe omgeving en vreemde mensen? hoe kun je daar nou boos om worden.
sorry, maar als ik zulke uitspraken lees, begin ik er ook ernstig aan te twijfelen of het wel verstandig was om een papegaai te nemen...als je hier al zo boos om wordt, zal het nog wat worden als hij je straks gaat uitproberen en gaat kijken hoe ver hij kan gaan bij je...

[pika]

joh hoeveel je ook leest en hoort als een vogeltje zo doet, weet je echt niet wat je overkomt.Als je het bij anderen hebt gezien weet je vaak ook wat de beste reactie er op is. Goed dat je jou reactie op wat de vogel doet er bij zet, zo kunnen we er direct een reactie opgeven en blijf je niet weken aanmodderen en hoort dan pas dat dat totaal verkeerd is. We proberen je door deze periode wel te slepen, dus blijf schrijven.

Jeannette

[007]

ik wil hier toch ook nog even op reageren, omdat dit soort dingen me best wel een beetje storen  Verlegen
ik kan het gewoon niet begrijpen dat je zo boos kan worden op een klein, onschuldig vogeltje. je kunt toch zelf ook wel indenken dat zo'n vogel nog in de war is, en moet wennen aan een nieuwe omgeving en vreemde mensen? hoe kun je daar nou boos om worden.
sorry, maar als ik zulke uitspraken lees, begin ik er ook ernstig aan te twijfelen of het wel verstandig was om een papegaai te nemen...als je hier al zo boos om wordt, zal het nog wat worden als hij je straks gaat uitproberen en gaat kijken hoe ver hij kan gaan bij je...

Dat vind ik heel begrijpelijk hoor. Ik schaam me nu ook best wel voor mijn reactie gisteren Maar ik werd toen zo kwaad omdat ik haar daarvoor uit de kooi had gehaald en alles goed was. Ze zat lekker op mijn kamer geluiden te maken, zich te poetsen en voelde zich blijkbaar best goed. Toen had ik echt zoiets van: het komt goed. Maar daarna zette ik madam dus terug in de kooi en werd ze me toch kwaad! Daar schrok ik toen best van, vooral omdat het zo goed ging. Vandaar ook mijn vreemde reactie op haar. Ik zal haar nu gewoon negeren.
Vandaag is ze dus nog steeds pissed. Ze neemt nog wel hapjes aan, maar doet dat onder protest (hoge, korte piepjes). Echt zo van 'Ik neem het aan, maar niet van harte'. Maar ja, ik hoop maar dat ze mij kan vergeven. Op dit moment zit ze op mijn kamer, uit haar kooi (ik heb haar er toch maar uitgehaald. Wel op een stok laten op stappen in niet op mijn hand- je weet maar nooit met een boze papegaai) en maakt tot nu toe niet meer zulke kwade geluidjes.
Maar ik zat te denken. Papegaaien kunnen territoriaal worden in hun kooi. Is dat misschien wat er 'mis is' met Kira? Of is ze daar nog te jong voor (ze is dus bijna 3 maanden)?

[pika]

Ja dat kan, maar ik denk dat ze zich in de kooi nu even het veiligst voelt. Hierin staan de dingen die ze nodig heeft (eten en drinken) en is constant dwz in een kamer is altijd iets in beweging(jij of bv tv) zonder dat zij daar iets aan kan doen.

[007]

Pika, ik heb na jouw advies haar dan maar meteen naar haar kooi gebracht. Maar toen werd ze meteen weer vals. Begon zelfs te bijten in mijn vingers die de tak waarop zij zat vasthielden. Ik deed dus niks, bracht alleen maar die tak in haar kooi om haar af te laten stappen en meteen begon ze weer te brommen en beet dus in mijn hand (gelukkig beet ze niet door, mijn ring zat ook in de weg). Dus ik denk dan wel dat ze territorium gedrag vertoont. Mijn moeder kwam toen ook even kijken en meteen ging madam, die reeds van de tak was gestapt, nog meer dreigen en brommen.