Sinds woensdag is Kaya dus bij ons in huis, hij begint redelijk te wennen, eet nog niet echt veel van zijn zaad maar pakt wel fruit van ons aan.
Hij is ontzettend lief, 10 jaar, bijt niet, schreeuw niet, plukt niet. Geeft kusjes als we daarom vragen en als hij daarvoor in de stemming is, is hij daarvoor niet in de stemming dan neemt hij afstand. Laat zich koppiekrauwen op verzoek als hij daarvoor in de stemmingen is anders zelfde verhaal als bij kusjes geven. Maar beide laat hij veel toe
Laatste jaar heb ik veel gelezen over gedrag en dergelijke van de gaai. Nu is de gaai er dan eindelijk en dan ga je je toch gedurende dag dingen afvragen. Want wij reageren natuurlijk nog op alles wat de gaai doet want het is nog ontdekken wat hij allemaal kan. Ik moet vanaf nu eigenlijk toch bewust een stap op de plaats maken voor we de fout in gaan. Want ik merk dat als Kaya uit de kooi is dat hij wat afstand houdt en wat onzeker is maar dat ben ik dan ook! Daarom zit ik op dit nachtelijk tijdstip me weer eens even in te lezen in dit gedeelte van het forum. En daar stond net al bij het verhaal van Dokter Hooijmeijer. Niet koppiekrauwen op verzoek van de gaai..

dat is aboluut wel eens gebeurt! Met een paar keer verputs je natuurlijk niet zomaar een gaai, maar hij zal ons waarschijnlijk de komende dagen zeker gaan uitproberen vermoed ik. Als hij zit te praten reageren we soms terug door het woord te herhalen of we schieten in de lach, waarschijnlijk is dit dus ook fout zeker als ik het verhaal van dokter Hooijmeijer lees? Tja je wordt er echt effe onzeker van als je er voor staat. Bij zijn vorige adres mocht de gaai aan de bovenkant van de kooi uit de kooi klimmen, maar als hij dat doet gaat hij daar na effe droogvliegen ook zitten en dan zit hij echt wel hoger dan ons en dat voelde straks niet prettig aan, zeker omdat hij zich buiten de kooi nog niet helemaal op zijn gemak voelt hij laat ons dan ook niet koppie krauwen, tenminste je merkt dat hij afstand houd. Mijn besluit is dan eigenlijk ook dat hij niet meer boven op de kooi mag zitten...maar ik vraag me ook af of ik zowiezo niet beter even kan wachten met uit de kooi halen tot ik merk dat hij hier helemaal vertrouwd is??
Om een lang verhaal kort te maken.
1. In ons geval inderdaad Kaya in de kooi laten tot hij echt op zijn gemak is?
2. In hoevere is een reactie geven op zijn praten nu echt verkeerd?
3. Opstappen op de stok gaat heel erg goed, maar op de hand wil hij niet, ik neem aan dat ik hier ook mee kan (of moet) wachten tot hij echt lekker in zijn velletje zit.
4. Of vinden jullie dat ik nu gewoon moet doorzetten, Kaya uit de kooi wanneer ik dat wil, meteen de arm onder de buik en dwingen op te stappen omdat ik dat wil, lekker in zijn vel of niet?
Er zullen mij de komende dagen nog wel meer vragen te binnen schieten waar ik via geschreven teksten hier en daar geen echt duidelijk antwoord op vindt, maar deze vindt ik toch echt even belangrijk om de komende dagen mee te werken. Dit soort vragen krijg je met lezen in boeken ook niet beantwoord omdat men in de boeken er van uit gaat dat je met een jonge gaai begint en niet met een opvangertje, daarin mis ik nogal wat info. Aangezien hier meer mensen een opvangertje hebben en dit misschien ook al als eerste gaai net als wij dus zonder praktijk ervaring van een grote gaai, wil ik heel graag ervarings tips van jullie.
Nb misschien komt deze tekst erg onzeker over maar dit zijn de gedachte die de afgelopen avond door mijn hoofd gingen vooral toen Kaya er even uit was geweest. Voor de rest ben ik nog steeds super tevreden over mijn keus en kan ik me een leven zonder Kaya niet meer voorstellen!