Auteur Topic: En dan heb je een gaai...  (gelezen 42683 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Dianne

  • Super Parrot
  • ***********
  • Berichten: 2822
  • Geslacht: Vrouw
En dan heb je een gaai...
« Gepost op: september 30, 2006, 01:54:49 am »
Sinds woensdag is Kaya dus bij ons in huis, hij begint redelijk te wennen, eet nog niet echt veel van zijn zaad maar pakt wel fruit van ons aan.
Hij is ontzettend lief, 10 jaar, bijt niet, schreeuw niet, plukt niet. Geeft kusjes als we daarom vragen en als hij daarvoor in de stemming is, is hij daarvoor niet in de stemming dan neemt hij afstand. Laat zich koppiekrauwen op verzoek als hij daarvoor in de stemmingen is anders zelfde verhaal als bij kusjes geven. Maar beide laat hij veel toe

Laatste jaar heb ik veel gelezen over gedrag en dergelijke van de gaai. Nu is de gaai er dan eindelijk en dan ga je je toch gedurende dag dingen afvragen. Want wij reageren natuurlijk nog op alles wat de gaai doet want het is nog ontdekken wat hij allemaal kan. Ik moet vanaf nu eigenlijk toch bewust een stap op de plaats maken voor we de fout in gaan. Want ik merk dat als Kaya uit de kooi is dat hij wat afstand houdt en wat onzeker is maar dat ben ik dan ook! Daarom zit ik op dit nachtelijk tijdstip me weer eens even in te lezen in dit gedeelte van het forum. En daar stond net al bij het verhaal van Dokter Hooijmeijer. Niet koppiekrauwen op verzoek van de gaai.. doh dat is aboluut wel eens gebeurt! Met een paar keer verputs je natuurlijk niet zomaar een gaai, maar hij zal ons waarschijnlijk de komende dagen zeker gaan uitproberen vermoed ik. Als hij zit te praten reageren we soms terug door het woord te herhalen of we schieten in de lach, waarschijnlijk is dit dus ook fout zeker als ik het verhaal van dokter Hooijmeijer lees? Tja je wordt er echt effe onzeker van als je er voor staat. Bij zijn vorige adres mocht de gaai aan de bovenkant van de kooi uit de kooi klimmen, maar als hij dat doet gaat hij daar na effe droogvliegen ook zitten en dan zit hij echt wel hoger dan ons en dat voelde straks niet prettig aan, zeker omdat hij zich buiten de kooi nog niet helemaal op zijn gemak voelt hij laat ons dan ook niet koppie krauwen, tenminste je merkt dat hij afstand houd. Mijn besluit is dan eigenlijk ook dat hij niet meer boven op de kooi mag zitten...maar ik vraag me ook af of ik zowiezo niet beter even kan wachten met uit de kooi halen tot ik merk dat hij hier helemaal vertrouwd is??
Om een lang verhaal kort te maken.
1. In ons geval inderdaad Kaya in de kooi laten tot hij echt op zijn gemak is?
2. In hoevere is een reactie geven op zijn praten nu echt verkeerd?
3. Opstappen op de stok gaat heel erg goed, maar op de hand wil hij niet, ik neem aan dat ik hier ook mee kan (of moet) wachten tot hij echt lekker in zijn velletje zit.
4. Of vinden jullie dat ik nu gewoon moet doorzetten, Kaya uit de kooi wanneer ik dat wil, meteen de arm onder de buik en dwingen op te stappen omdat ik dat wil, lekker in zijn vel of niet?
 Er zullen mij de komende dagen nog wel meer vragen te binnen schieten waar ik via geschreven teksten hier en daar geen echt duidelijk antwoord op vindt, maar deze vindt ik toch echt even belangrijk om de komende dagen mee te werken. Dit soort vragen krijg je met lezen in boeken ook niet beantwoord omdat men in de boeken er van uit gaat dat je met een jonge gaai begint en niet met een opvangertje, daarin mis ik nogal wat info. Aangezien hier meer mensen een opvangertje hebben en dit misschien ook al als eerste gaai net als wij dus zonder praktijk ervaring van een grote gaai, wil ik heel graag ervarings tips van jullie.

Nb misschien komt deze tekst erg onzeker over maar dit zijn de gedachte die de afgelopen avond door mijn hoofd gingen vooral toen Kaya er even uit was geweest. Voor de rest ben ik nog steeds super tevreden over mijn keus en kan ik me een leven zonder Kaya niet meer voorstellen!

Cosch

  • Gast
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #1 Gepost op: september 30, 2006, 08:06:59 am »
Zal ik maar weer beginnen?  :-[

Ik denk dat als je je echt aan de regels van Hooimeijer gaat houden, dat je dan idd het reageren op het praten (= aandacht vragen) en kroelen wanneer hij wilt, moet voorkomen. Kroelen = beloning. Ik denk dat je het dan moet laten omdat het erbij hoort en omdat de vogel anders niet weet waar hij aan toe is.

Maar ik persoonlijk denk dat het helemaal geen kwaad kan om te reageren als hij wat leuks zegt. Of om een 'gesprek' te hebben. Ik denk wel dat je het kroelen zo veel mogelijk als beloning moet doen. Want ik heb gemerkt dat dat echt werkt. Belonen van goed gedrag (en negeren van slecht gedrag)! (clickeren wat voor je, op den duur?)

Verder zou ik hem lekker uit de kooi halen. Hij krijgt nu toch zo veel nieuwe indrukken. Op zijn gemak is hij toch nog niet. En uit de kooi ervaren ze vaak als fijn. Als je de kooi open laat staan, kan hij altijd nog in de kooi gaan zitten als hij dat wil.
Zoals je je 4e vraag omschrijft, klinkt een beetje negatief. Maar zo zou ik het wel doen ja. Eerst opstappen en dan lekker uit de kooi. Vaak zul je hem een keer moeten dwingen op te stappen, maar dat is niet zo erg!
Ik denk dat opstappen de basis. Hij moet altijd opstappen. Helemaal als je hem mee naar buiten gaat nemen! Dus ik denk dat je daar nooit te vroeg mee begint!

Ik hoop dat je er wat aan hebt!  :thumsup:



Offline Dianne

  • Super Parrot
  • ***********
  • Berichten: 2822
  • Geslacht: Vrouw
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #2 Gepost op: september 30, 2006, 09:43:16 am »
Zal ik maar weer beginnen?  :-[

Ik denk dat als je je echt aan de regels van Hooimeijer gaat houden, dat je dan idd het reageren op het praten (= aandacht vragen) en kroelen wanneer hij wilt, moet voorkomen. Kroelen = beloning. Ik denk dat je het dan moet laten omdat het erbij hoort en omdat de vogel anders niet weet waar hij aan toe is.





Moet ik het nu niet meer doen of wel blijven doen... :-[ snap die zin niet helemaal...tja ik lag laat in bed en ik ben blond... :)
Verder is hij me aan het uitproberen! Hij greep me net iets harder en "sneller" toen ik een bakje uit de kooi pakte, je schrikt wel effe maar ik trok niet terug hoor  :) het doet ook geen pijn maar je voelt dat hij dit doet om te testen.
En toen ik hem net een stuk banaan gaf (wat niet door de tralies paste moest ik dus de kooi in deed hij juist heel lief, hij pakte de banaan at er een stukje van en toen het viel en ik het hem weer gaf leek het of hij me wilde voeren! Dat is toch een teken dat hij me lief vindt!? Toch denk ik dat ik hem een paar dagen even in de kooi laat tot we beide wat zekerder zijn en als ik dan het gevoel heb dat ik echt boven hem sta ga ik hem meteen laten opstappen en uit de kooi laten. Maar in ieder geval bedankt Cosh je bent enorm behulpzaam!  :-*

Cosch

  • Gast
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #3 Gepost op: september 30, 2006, 09:47:17 am »
Nou als je de 5 stappen gaat volgen moet je niet gaan kroelen en reageren op het praten. Zo bedoel ik het!

Graag gedaan!

Offline Dianne

  • Super Parrot
  • ***********
  • Berichten: 2822
  • Geslacht: Vrouw
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #4 Gepost op: september 30, 2006, 09:50:15 am »
Oke duidelijk Cosh!

giggles

  • Gast
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #5 Gepost op: september 30, 2006, 09:57:37 am »
Kroelen als beloning idd.
Praten met de gaai kan wel. Als hij begint, kan je er niet op reageren.
Probeer dan, als jij zin hebt om ook met de gaai te praten. Eerst zijn aandacht te trekken, door in je handen te klappen, of een boek hard neer te leggen.
Zodat hij nieuwsgierig naar jou wordt en niet andersom, zoals hij probeerde.
Op deze manier hou je je wel aan de regels van Hooimeijer.
De kooi los doe ik zoveel mogelijk, omdat jij het ook niet prettig zou vinden om je hele leven in een kooitje te zitten toch?
En van mij mogen ze zelf weten of ze op de kooi of in de kooi gaan zitten.
Wel moeten ze bij mij op en afstappen op commando kunnen. Dat is wat Corina al zegt, de basis.
Gewoon je hand onder de buik drukken, zodat ze op moeten stappen en als ze het dan doen helemaal de hemel inprijzen.  :yahoo:

Het komt wel goed met je hoor, liever te bezorgd als helemaal niet bezorgd hoor. Daarom zit je op het forum, om te leren en om vragen te mogen stellen toch  :P

Groeten Jarno

Offline Dianne

  • Super Parrot
  • ***********
  • Berichten: 2822
  • Geslacht: Vrouw
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #6 Gepost op: september 30, 2006, 10:07:36 am »
Dank je Jarno! Maar ik baal dat er momenten zijn dat ik me onzeker voel en dat is hoofdzakelijk als hij uit de kooi is  :( maar hij is dan ook afstandelijker en wat onzekerder. En als hij op de kooi zit zit hij hoger dan mij en dat voelt gewoon niet goed. Verder merk ik vandaag misschien door mijn meer negeer houding ? dat mijn dochter meer van hem gedaan krijgt dan ik..."jaloers..  :-[  ;D " ze vraagt om een kusje en krijgt een kusje! Bij mij doet hij dat niet, is hij wat banger omdat ik laat merken de baas te willen zijn?

giggles

  • Gast
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #7 Gepost op: september 30, 2006, 10:12:46 am »
Ik denk dat je dochter minder bang/onzeker is als jij.
En daarom meer van hem gedaan krijgt.
Niet twijfelen. Als je je gaai wilt pakken moet je dat gewoon doen.
Als hij op de kooi zit en je kan er niet goed bij. Pak dan eerst een krukje voor je hem wilt pakken. Op deze manier kan ie minder makkelijk vluchten.
Als hij niet wilt opstappen, gewoon pakken die vogel. Zo deed ik dat in het begin ook. Als ze de keuze krijgen vrijwillig op te stappen of gepakt te worden, zullen ze 9 van de 10x er echt wel voor kiezen om vrijwillig op te stappen.
Laat niet me je sollen (lees ook aga topic van Johnny)
Als je wat wilt van je gaai, moet je op het moment dat je het doet niet twijfelen. Twijfel dan voor die tijd of na die tijd, maar niet tijdens het bezig zijn met de gaai.

Offline Dianne

  • Super Parrot
  • ***********
  • Berichten: 2822
  • Geslacht: Vrouw
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #8 Gepost op: september 30, 2006, 11:46:21 am »
Oke dat is allemaal duidelijk, alleen op de kooi zit hij dus hoog, ik kan er wel bij dat is het punt niet en hij stapt ook meteen op de stok dus dat is ook prima. Maar mijn punt is dat hij hoger zit, dat is in de hierachie toch niet goed? Hij moet toch zeker in de beginfase lager zitten dan ik? Dus letterlijk en figuurlijk? Ik heb zojuist toch weer een kus van hem gehad (op commando van mij  ;) . Ik maak me gewoon te veel zorgen denk ik hoor. Maar zoals gezegd ik wil het ook allemaal perfect doen en wil hem gewoon niet verprutsen. Het is een schat van een gaai en dat moet ook zo blijven.

Offline Loes

  • Global Moderator
  • Senior Parrot
  • *****
  • Berichten: 18979
  • Geslacht: Vrouw
  • Sjakko
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #9 Gepost op: september 30, 2006, 19:56:04 pm »
Je bent onzeker en dat voelt hij. Als hij zou gaan bijten als hij zo hoog op de kooi zit, wordt het een ander verhaal. Nu hij niet bijt, hoef je in mijn ogen nog niets te veranderen. Aan de andere kant, als het jou onzeker maakt, kun je wel zorgen dat hij lager zit dan hij nu zit! Dus zélf uit de kooi halen (kan ook met opstapstok en ergens zetten waar hij lager zit, óf de poten van de kooi afzagen! ;)

giggles

  • Gast
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #10 Gepost op: september 30, 2006, 22:33:40 pm »
Dat er een hierachie bij kromsnavels is zijn de meningen over verdeeld.
De ene groep geleerden zegt dat de baas van de troep boven in de boom zit. (volgens mij wordt deze theorie steeds meer onderuit gehaald)
Andere geleerden zeggen dat de kromsnavel die het hoogste zit op de uitkijk zit en/of erg onzeker is.
Uit angst zit deze hoger op de uitkijk en zal de rest waarschuwen bij gevaar.

Ik persoonlijk geloof niet in de hierachie theorie en laat me gaaien gewoon lekker bovenop de hoge kooi.

Koko

  • Gast
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #11 Gepost op: september 30, 2006, 22:51:34 pm »
Dat er een hierachie bij kromsnavels is zijn de meningen over verdeeld.
De ene groep geleerden zegt dat de baas van de troep boven in de boom zit. (volgens mij wordt deze theorie steeds meer onderuit gehaald)
Andere geleerden zeggen dat de kromsnavel die het hoogste zit op de uitkijk zit en/of erg onzeker is.
Uit angst zit deze hoger op de uitkijk en zal de rest waarschuwen bij gevaar.

Ik persoonlijk geloof niet in de hierachie theorie en laat me gaaien gewoon lekker bovenop de hoge kooi.

hier kan ik me nu helemaal in vinden

Groetjes
Boudewijn

Koko

  • Gast
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #12 Gepost op: september 30, 2006, 22:59:23 pm »
Hoi Dianne,

wat ik zou doen, is kijk naar wat jij prettig en leuk vindt, maar kijk ook vooral naar je grijsje wat hij of zij leuk vindt en prettig bij voelt
werk op je gevoel met je gaai, je komt er zelf achter wat voor jullie bijde het fijnst is.
Ik heb er 3, 2 Amazone's en 1 grijsje en alle 3 zijn ze anders en vinden ze ieder hun eigen dingen leuk en prettig

Groetjes
Boudewijn

Offline Dianne

  • Super Parrot
  • ***********
  • Berichten: 2822
  • Geslacht: Vrouw
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #13 Gepost op: september 30, 2006, 23:29:53 pm »
Bedankt allemaal voor het meedenken! Heel lief van jullie en super prettig te weten dat ik alles kan laten uitmelken hier zonder vervelend gevonden te worden (tenminste dat denk en hoop ik  :) )

Vandaag ging het stukken beter met mij en mijn gevoel. Kaya is een echte mobiele gaai, hij is geen gaai die graag tegen een muur staat! Vreemd want je leest overal dat ze zich prettiger voelen als de kooi tegen een muur staat. Hij crost dus met kooi regelmatig van de keuken naar de kamer zodat hij er constant bij is waar wij zijn. Hij staat dan niet direct naast ons maar wel in dezelfde ruimte eigenlijk een voorbereiding op een modern leventje buiten de kooi. Hij vindt dit erg prettig merken we. Alleen 's middags een uurtje of 2 (soort middag dutje en 's avonds na 10 uur verhuisd hij met kooi naar zijn vaste plek in de kamer. Hij en wij voelen ons daar prettig bij en ook dit crossen door het huis was hij gewend  bij zijn vorige baasje (in kleinere mate dan want de woning van de oude dame was kleiner). Ik heb Kaya vandaag in de kooi gelaten en ik merkte dat de gaai gaander weg vandaag zich meer en meer ging thuis voelen. Hij vertoont geen zenuwachtig gedrag meer kruipt niet meer van ons weg (dit deed hij de afgelopen dagen wel eens) alles wat wij in de hand pakken is interresant, alles wat we zeggen is interresant. Ik heb ook de kinderen duidelijk gemaakt dat kroelen ed alleen mag als zei daarvoor het commando hebben gegeven en niet als Kaya duidelijk maakt gekroeld te willen worden. Ook hard geluid wordt door ons volkomen genegeerd (daar kom ik dadelijk nog op terug  :P  :) ) en mag ook niet om gelachen worden.

Kaya voelt zich dus duidelijk net als ik beter in zijn velletje dan gisteravond toen ik hier deze tophic aanmaakte. Hij heeft blijkbaar in zijn vorig leven gewerkt als alarminstalateur/vertegenwoordiger.  :P  Alle soorten kwamen aanbod! Huisalarm, autoalarm, persoonlijk alarm en last bud not least het blaffen van een hond! ::)  En dit toch wel een half uur lang   doh We hebben maar gedaan of het de gewoonste zaak van de wereld was en hem volkomen genegeerd, in het begin kwette de aga's nog terug maar die kropen op een gegeven moment tegen elkaar aan hangend aan de tralies en gaven het op, daar konden ze echt niet boven uit  :) Toen Kaya eenmaal een minuutje of 10 stil was hebben we hem flink veel aandacht gegeven om het verschil te laten blijken aan hem, bij gegil en geschreeuw zien of horen we je niet en bij rust krijg je heel veel positieve aandacht.

Nog een heel leuk insident wat me echt verschillende keren vandaag gelukt is, als ik op een hele zachte en lieve manier tegen Kaya zeg, ach ben je moe? wil je lekker slaapjes doen (en ik knijp daarbij mijn ogen zachtjes dicht) dan doet Kaya dus ook heel rustig de oogjes dicht en houd ze ook eventjes dicht!! Geweldig lief en leuk! In het begin dacht ik dat dit toeval was maar ik heb het op verschllende momenten vandaag herhaald hillariteit al om bij de kids dat me dat steeds weer lukte!

Ik laat dit even zo gaan en als het vertrouwen inderdaad van beide kanten de gehele dag blijft (wat niet zo lang meer duurt denk ik) gaan we beginnen met de volgende stap. Ik mag nu via de tralies Kaya overal aanraken, vleugels, hoofdje, buikje, pootjes, snavel enz, de volgende stap is dit te doen met de hand in de kooi, want dan houd ze nog wat afstand ze pakt wel wat lekkers aan als ik de hand in de kooi hou maar als mijn hand dichterbij komt zonder wat lekkers erin wijkt ze toch terug. Dus eerst volledige vertrouwen via de tralies daarna in de kooi en als dat prima gaat dan komt ze uit de kooi en neem ik aan dat we zover zijn dat er van beide kanten volledig vertrouwen is zodat ze ook makkelijk opstapt op de hand. Ik voel me prettig bij dit idee en heb het idee dat Kaya dit stappen plan tot nu toe ook meer waardeert. Net wat Boudewijn ook eigenlijk aangeeft. Als ik het versnelder zou doen zou ik toch steeds een onprettig gevoel hebben en ik weet gewoon zeker dat Kaya dat oppikt en zich daardoor ook onprettig voelt. Maar we zijn weer zeer tevreden  :thumsup:
« Laatst bewerkt op: september 30, 2006, 23:33:23 pm door Dianne »

Cosch

  • Gast
Re: En dan heb je een gaai...
« Reactie #14 Gepost op: september 30, 2006, 23:32:59 pm »
Wat goed!  woohoo

En goed gereageerd op die geluiden, zeg! Als jullie dat zo vol weten te houden, zal het snel over gaan!