Bij ons wordt vooral gedragsonderzoek gedaan, dus dat is meestal gewoon onschuldig kijken naar het natuurlijke gedrag terwijl er zo min mogelijk door de mens wordt gemanipuleerd.
Ik denk dat ik zelf veel harder ben geworden door het zien van ratjes met van die buisjes in hun schedel enzo; hoe meer je in aanraking komt met proefdieren, des te "normaler" ga je het vinden.
Maar ik kan me wel voorstellen dat mensen heel erg schrikken als ze bepaalde details van onderzoek horen. En ik kan me ook wel voorstellen dat niet iedereen even geïnteresseerd is in fysiologie e.d. en daardoor dus weinig nut in onze onderzoeken zien.
Ik vind het gewoon jammer dat sommige mensen ons nu als verschrikkelijke mensen zien, terwijl iedereen waar ik mee samenwerk ontzettend van de vogels en andere dieren houdt. De sfeer was ook echt zwaar *** op de dag dat ze opgeofferd moesten worden, omdat iedereen dat erg vond, maar het hoort er nu eenmaal bij. Ik hoop dat ik wel een beetje duidelijk heb kunnen maken dat de dieren zo min mogelijk ongerief bezorgd wordt en dat alles ontzettend goed gecontroleerd wordt.
Wij zijn op het moment alleen maar bezig met lab-werk (werkend met bloedmonsters en embryo's van tijdens het onderzoekje).
Dus de duiven zitten de komende paar weken nog lekker in hun grote volières buiten en worden goed verzorgd door de dierverzorgers
