Hallo allemaal,
Wat is er weer een hoop gebeurd de afgelopen weken.
Het wennen zonder Micah viel heel erg tegen.
Elk moment van de dag dwaalden de gedachten naar hem af, en probeerde je te bedenken hoe het met hem was.
Dan kwamen het schuldgevoel (en de tranen) in volle hevigheid naar boven.
Het genieten van het nieuwe kleine grijsje(inmiddels tot Luca gedoopt) ging daardoor ook niet vanzelf.
Vrijdagochtend had zelfs mijn partner het te kwaad...... Hij is toen( zonder dat ik het wist) naar de dierenzaak gereden en..........HEEFT MICAH TERUGGEHAALD!!!
Het geluid wat Micah produceerde toen hij ons zag zal ik nooit meer vergeten. Hij was door het dolle heen,....(en ik ook!)
GOD....wat hadden wij dat beestje gemist. Alle verantwoording ligt nu uiteraard wel bij onszelf.
Vorige week dinsdag zijn we met Micah (en ook Luca maar meegenomen) naar dr Bastiaansen in Breda geweest.
Deze heeft opnieuw bloed afgenomen, voor een nieuwe kds test. Maar vlgs hem maakte Micah een heel gezonde indruk. Er was alleen een groei-achterstand wat vlgs hem te maken zou kunnen hebben met zijn scheefgroei.
Hij woog 312 gram. Luca woog inmiddels 460 gram. Een heel verschil dus.
We hebben ze maar meteen laten sexen, alhoewel we denken dat Micah een vrouwtje zal zijn en Luca een mannetje? We zullen zien!?!
