007 om je even een voorbeeld te geven
toen mijn grijsje thuiskwam op 27/1/06 was hij net 12 weken,en gelukkig voor dat kleine ding was ik nog 2 weken thuis in herstel van gebroken ribben,dwz,dat ik alle dagen bij hem was,ik stond er speciaal vroeg voor op (en euh.. ik ben een echte uitslaper normaal gezien zenne),dus alle dagen spelen met flipke en hem laten wennen ,aan dit en aan dat ,aan vreemde mensen,maar oh oh wat was ik ongeduldig,net als jij nu
nu dat gaat over,wees gerust,dus 2 weken intensief ermee bezig geweest en wat niet kon uitblijven ,die maandagmorgen moest ik gaan werken, bij het opstaan snapte hij al niet dat hij niet de kooi uitmocht,ik gaf hem eten en drinken voor de dag en vertelde hem dat ik moest gaan werken maar dat ik wel de radio liet opstaan zodat hij nog wat hoorde
na het werk naar huis gevlogen en ik dacht die gaat zzoooooo blijj zijn me te zien
niets was meer waar ,hij was echt boos,sjaggerijnig,afstandelijk en wou gewoon me niet bezien,toen ik hem wou laten opstappen viel hij uit naar men vinger,en ik
,tja kwist het ff niet goed meer
ondertussen is dat gebeterdnhij weet dat ik terugkom als ik wegga
moet je je zelf ook eens voorstellen,zoveel indrukken ,zoveel verwachtingen op zo'n korte tijd,het is en blijft een kleine baby die uit zijn vertrouwde opmgeving is gerukt,alsjeblief,alsjeblief,neem geduld,en hij/zij zal je belonen met onvoorwaardelijke vriendschap
maar het heeft echt zijn tijd nodig,dus pls,heb geduld en je zal worden beloond
