Ik sluit me aan bij Corina, uit logeren zal zeker niet helpen, het gaat er om dat je thuis het gedrag veranderd!
Hij kan het op zijn logeeradres nog zo goed doen, zodra hij weer thuis is zal hij zeker weer beginnen.
Lichamelijke oorzaken uitlsuiten is altijd een goed idee!
Ja, als je hem bij je neemt, werkt het schreeuwen welÂ

en zal het zeker niet stoppen.Â

Hij is dan gewend om met het schreeuwen iets te bereiken.
Een kind dat naar zijn bed moet, maar dit niet wil, en er iedere keer uitkomt en na 5 keer bedelen bij mama in bed mag slapen, zal dit de avond er na weer doen, omdat hij weet dat er toch wel wordt toegegeven.
Toen ik Tammy had overgenomen ( aga, hij schreeuwde zo bij zijn vorige eigenares ) hing hij de 1e week bij mij op zijn kop in de voliere en maar schreeuwen om een beetje aandacht, nu weet ik dat dat niet zo hard is als een grote gaai, maar toch word je daar ook goed gek van.
Een week lang heb ik hem 'gedrild'Â

Bijv. ik ging met mijn rug naar de kooi toe zitten, zo af en toe,  en als hij aan het schreeuwen was, deed ik niks, las ik een boek, zodra hij zijn snavel dicht hield, draaide ik me om en kreeg Tammy alle aandacht van mij, complimentjes, iets lekkers enz. Begon hij dan weer te schreeuwen, dan draaide ik me direct om en was ik niet meer aanwezig voor hem (oordopjes in helpt )
Soms ging ik express nog een rondje schoonmaken, om maar in de buurt van de kooi te zijn en zeker te weten dat hij me wel zag.
En weer, als hij stil was kreeg hij aandacht, schreeuwde hij, dan ging ik door met schoonmaken.
En zo heb ik dat een keer of 2000 gedaanÂ

, maar het werkt wel.
Na ongeveer een week had hij door dat het schreeuwen bij mij niet meer werkte en nu hoor ik hem zelden.
De aanhouder wint in dit geval echt, als je het maar consequent aanpakt en niet de ene keer wel en de andere geen aandacht geven als hij schreeuwt / stil is.